เรื่องที่ในอดีต เมิ่งหลัว ชอบไปท้าทายจักรพรรดิอมตะทั้งหลายในเมี่ยเทียนนั้นซื้อวิ่นหลงก็เคยได้ยินเมิ่งหลัวเล่าให้ฟังหลายรอบแล้วจึงรู้จักนิสัย “ร่างกายอยากปะทะ” ของสหายเก่าผู้
“สักวันต้องได้สู้กันแน่!”
เพิ่งหลัวเอ่ยออกด้วยน้ําเสียงแววตามุ่งมั่น
“ผู้เฒ่าหัว ท่านว่า…อาวุโสเมิ่งหลัว จะมีโอกาสไล่ตามซุนหงอคงทันหรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองถามผู้เฒ่าหัวผ่านพลังด้วยความสงสัย
เขาเองก็ได้ยินบทสนทนาระหว่างเมิ่งหลัวและซื้อวุ่นหลงชัดเจน
“ยาก”
ผู้เฒ่าหัวส่ายหัวไปมาเบาๆ พลางตอบผ่านพลังว่า “ตั้งแต่ขุนหงอคงถือกําเนิดมาจนถึงวันนี้ ยังใช้เวลาน้อยกว่าเพิ่งหลัวเสียอีก”
“พรสวรรค์ของเมิ่งหลัวสู้มันไม่ได้เลย”
“นอกจากนี้ เจ้าลิงนั่นยังเป็นผู้ที่มีโชควาสนาสูงล้ําไม่น้อย…ตามข่าวลืออาจมีตัวตนระดับ เทพอยู่เบื้องหลังมัน ยิ่งไปกว่านั้น น่าจะมิใช่ตัวตนระดับเทพธรรมดาๆอีกด้วย”
ผู้เฒ่าหัวกล่าวผ่านพลังเสริม
เทพ?
ต้วนหลิงเทียนก็รู้ดีว่าคําเทพที่ผู้เฒ่าหัวเอ่ยถึง ก็คือผู้ที่อยู่เหนือขอบเขตจักรพรรดิอมตะ 10 ทิศ เป็นธรรมดาว่าเหล่าเทพเองก็ต้องมีแบ่งแยกสูงต่ํา
เพียงทะลวงผ่านด่านพลังจักรพรรดิอมตะแล้วบรรลุถึงขอบเขตเทพได้ก็ยังถือว่าเป็นเทพชั้ นต่ําเท่านั้น
