ก่อนหน้าต้วนหลิงเทียนที่ดีใจเพราะได้พเจอบิดาก็ไม่ทันได้สังเกต ตอนนี้หลังผ่านมาสักพักก็ เริ่มสังเกตเห็นได้ไม่ยากว่าบิดาของเขาทะวงด้านพลังมาถึงขอบเขตจอมราชันอมตะแล้ว!
ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่ใชจอมราชันอมตะ 1 ต้นกําเนิดอีกด้วย แต่เป็นจอมราชันอมตะ 3 ศักดิ์
“สภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะของเผ่ากิเลนดีมาก”
ต้วนหรูเฟิงกล่าว “นอกจากนั้น ข้ายังได้รับการดูแลส่งเสริมจากนาง…ข้าเองก็ไม่อยากให้นางมาดูแลส่งเสริมอะไร แต่ทุกครั้งหากข้าไม่รับของที่นางมอบให้นางก็เลือกจะทําลายมันทิ้ง เช่นนั้น ข้าก็ได้แต่รับมา…”
กล่าวถึงท้ายประโยคน้ำเสียงของต้วนหรูเฟิงก็ฟังดูทอดถอนใจไม่น้อย เห็นได้ชัดว่าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
‘ดูเหมือนตี้เหวินอวี้ผู้นี้จะดีกับท่านพ่อมาก…’
ตัวนหลิงเทียนลอบกล่าวในใจ
เขาย่อมเดาได้เป็นธรรมดาว่าของจากตี้เหวินอวี้ ที่บิดาเขาต้วนหรูเพิ่งกล่าวถึง ไม่พ้นต้องเป็นผลไม้อมตะและโอสถอมตะที่ส่งเสริมการบ่มเพาะแน่นอน
กระทั่งดูจากด่านพลังของบิดาเขา เห็นได้ชัดว่าทรัพยากรบ่มเพาะตี้เหวินอวี้มอบให้บิดาเขาก็ไม่เลวเลยทีเดียว
ต้วนหลิงเทียนคิดไม่ถึงจริงๆว่าการที่บิดาของเขาถูกกักบริเวณอยู่ในเผ่ากิเลนแบบนี้ ไม่เพียง แต่จะไม่ได้รับความลําบากอะไร แต่ยังได้รับสิ่งดีๆมากมาย หาไม่แล้วคงยากที่จะทะลวงถึงจอมรา ชั้นอมตะ 3 ศักดิ์ได้
