“ท่านปูบอกว่า…”
ก่อนที่ต้วนซื้อหลิงจะตอบอะไร พอเกริ่นได้เล็กน้อยนางก็หยุดลงครู่หนึ่ง จากนั้นก็ค่อยกล่าวสืบต่อ น้ําเสียงยังฟังดูอิหลักอิเหลือเล็กน้อย “หลังจากที่ท่านปูขึ้นมายังระนาบว่านโซ่วเทียนแล้ว ไม่นานก็ถูกลูกสาวของผู้อาวุโสเผ่ากิเลนคนหนึ่งพาตัวไป…เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนที่ท่านปู่พึ่งขึ้นมาว่านโซ่วเทียน ท่านปู่เกิดพลาดพลั้งเสียที่สัตว์อมตะบางตัว ทว่าลูกสาวของอาวุโส เผ่ากิเลนที่ว่าบังเอิญผ่านมาพอดี และนางก็ต้องตาพึงใจท่านปู่ตั้งแต่แรกเห็น เลยช่วยชีวิตท่านปู่เอาไว้ได้ทันท่วงที…”
“จากนั้นนางก็พาท่านปู่กลับมาเผ่ากิเลน”
คําพูดของต้วนซือหลิง ทําให้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกไร้คําจะพูด
บิดาของเขาถูกลูกสาวของผู้อาวุโสคนหนึ่งในเผ่ากิเลนพบเจอโดยบังเอิญ และช่วยชีวิตเอาไว้ เพราะต้องตาพึงใจ? นอกจากนั้นนางยังพาบิดาเขากลับไปอยู่ในเผ่ากิเลน?
และที่สําคัญก็คือ บิดาของเขาดันทะยานขึ้นมาระนาบว่านโซวเทียนจริงๆ?
ไม่ใช่ว่าโดยทั่วไปแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์จะทะยานขึ้นมาว่านโซ่วเทียนไม่ใช่รึไง?
“ก็นะ…อย่างไรเสียตอนนี้ระนาบเทพก็กําลังโคจรมาปะทะชนกันอยู่ ไม่เพียงแต่ระนาบสมรภูมิจะเปิดออก กระทั่งในระนาบเทวโลกยังปรากฏสมรภูมิอเวจี กับสมรภูมิ 9 ยมโลก เช่นนั้นการทะยานขึ้นสวรรค์ของครึ่งก้าวเซียนอมตะจะผิดเพี้ยนไปหมดก็ไม่แปลก
