ต้วนหลิงเทียนได้แต่คลี่ยิ้มแห้งๆ ไม่คิดเลยว่าเสี่ยวจินจะกล้ายกอ้างอาวุโสฟงชิงหยางที่เขาเองยังไม่เคยพบเจอออกมาเป็นโล่แบบนี้
ถึงแม้หุบจันทร์โลหิตจะเป็นขุมกําลังระดับสวรรค์ชั้นแนวหน้าของว่านโซ่วเทียน และมีความเป็นมาไม่ธรรมดา
อย่างไรก็ตาม ในสายตาของจ้าวหุบเขาจันทร์โลหิตหรืออาวุโสใหญ่ของหุบจันทร์โลหิต ผู้อาวุโสฟงชิงหยางก็ยังเป็นตัวตนที่พวกมันไม่อาจเอื้อม..การที่เสี่ยวจินได้มีโอกาสพบเจอชิดใกล้ทําความรู้จักกับตัวตนระดับนี้ จ้าวหุบจันทร์โลหิตรวมถึงอาวุโสใหญ่ของหุบจันทร์โลหิต ย่อมเห็นว่ามีแต่เรื่องดี
“เอ๋? ไฉนเสี่ยวเฮยกับเสี่ยวไป๋ไม่ตอบข้านะ…นี่พวกมันทั้งคู่คงไม่หาโอกาสหนีไปจี้เมี่ยเทียนได้แล้วหรอกนะ?”
ไม่นานนักเสี่ยวจินก็อุทานออกมาด้วยความแปลกใจ “พี่หลิงเทียน พวกเราย้อนกลับไปจี้เมี่ยเทียนก่อนดีไหม แล้วส่งข้อความไปหาเสี่ยวเฮยเสี่ยวไป๋ดู…ว่าทั้งคู่ใช่แอบหนีไปจี้เมี่ยเทียนได้แล้วหรือไม่?”
ทว่าในเวลาเดียวกันกับที่เสียงของเสี่ยวจินดังจบคํานั้นเอง
ลูกตาต้วนหลิงเทียนพลันหดเล็กลงเร็วไว ใบหน้าฉายชัดถึงความตื่นเต้นออกมา
“ท่านพ่อ!?”
เนื่องเพาะในเวลานี้ต้วนหลิงเทียนพลันได้ยินเสียงของต้วนซือหลิงดังขึ้นในโลกใบเล็ก “ท่านพ่อ เป็นท่านปู่ส่งข้อความตอบกลับมาแหล่ะ…ท่านปูบอกว่าตอนนี้ท่านปูอยู่ในเผ่ากิเลน”
ท่านปู่ที่ต้วนซือหลิงกล่าวถึง ย่อมเป็นบิดาของต้วนหลิงเทียนต้วนหรูเฟิง!
“ท่านพ่อ?”
