ได้ยินคําอุทานด้วยความตกใจอย่างเสียอาการของต้วนหลิงเทียน เสี่ยวจึงก็อดตะลึงไม่ได้ “พี่ใหญ่หลิงเทียน…ใช่..ท่านลุงหรูเฟิงหรือไม่!?”
“เสี่ยวจิน เจ้ารู้จักเผ่ากิเลนรึเปล่า?”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองถามเสี่ยวจินอย่างรีบร้อน ตราบใดที่ไม่ใช่คนหูตึง ย่อมได้ยินความตื่นเต้นในน้ําเสียงของต้วนหลิงเทียนชัดเจน
“เผ่ากิเลนเหรอ?”
เสี่ยวจินขมวดคิ้ว “พี่ใหญ่…ท่านลุงหรูเฟิง คงไม่ใช่ว่าอยู่เผ่ากิเลนหรอกนะ?”
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า “ซือหลิงพึ่งบอกข้ามาว่าได้รับการติดต่อกลับจากท่านปู่ และท่านปู่ของนางก็บอกว่าอยู่ในเผ่ากิเลน”
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะสามารถส่งข้อความติดต่อถึงต้วนหรูเฟิงและคนอื่นๆได้โดยอาศัยลูกแก้ววิญญาณของต้วนหรูเฟิงและคนอื่นๆเป็นสื่อ
อย่างไรก็ตามต้วนหรูเฟิงกับคนอื่นๆก็ไม่อาจติดต่อกลับมาหาต้วนหลิงเทียนได้ เพราะตอนนี้ทุกคนไม่มีลูกแก้ววิญญาณของต้วนหลิงเทียนพกติดตัว ดังนั้นต่อให้ได้รับข้อความจากเขา ก็ไม่อาจตอบเขาได้โดยตรง
อย่างไรก็ตามถึงต้วนหรูเฟิงและคนอื่นๆจะไม่มีลูกแก้ววิญญาณของต้วนหลิงเทียน แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีลูกแก้ววิญญาณของต้วนซือหลิงหรือเฟิ่งเทียนหวู่
เพราะทุกคนได้แลกเปลี่ยนลูกแก้ววิญญาณกันตั้งแต่อยู่ในดินแดนการล่มสลายของทวยเทพแล้ว และเซี่ยเจี๋ยเป็นคนหาลูกแก้ววิญญาณคุณภาพระดับใช้กันในแดนเทพมามอบให้ทุกคนด้วยตัวเอง