จากนั้นก็หันไปมองเหล่าศิษย์ที่กําลังเฝ้ามองมันอย่างคาดหวัง พลางเอ่ยต่อว่า “หากพวกเจ้าสนใจอยากไปพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้เมี่ยเทียนกับศิษย์น้องเล็กของพวกเจ้า ข้าก็เคารพการตัดสินใจของพวกเจ้า”
“ท้ายที่สุดแล้ว สภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะเอยและทรัพยากรทั้งเงื่อนไขใดอื่น วังเทียนฉือก็เทียบพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมี่ยเทียนไม่ได้เลย”
ฉือหล่างกล่าว
“อาจารย์ หากท่านไปข้าก็คงตามไปด้วย แต่ในเมื่อท่านไม่ไป งั้นข้าอยู่ที่วังเทียนฉืนต่อดีกว่า”
หงเฟยหัวเราะ
และทุกคนก็คิดแบบนี้เหมือนกัน
เมื่อเห็นการตัดสินใจเลือกแล้วของฉือหล่าง ต้วนหลิงเทียนก็ไม่คิดรบเร้าเซ้าซี้ “ครู เช่นนั้นหากมีเวลาว่างข้าจะแวะกลับมาหาท่านกับศิษย์พี่ทั้งหลาย”
“เจ้า 7 แค่เจ้ามีใจแบบนี้ก็พอแล้ว”
สายตาที่ฉือหล่างใช้มองต้วนหลิงเทียนตอนนี้เรียกว่าชับซ้อนนัก ร้อยพันหมื่นคาดมันก็ไม่เคยคิดว่าจะไม่เพียงแต่ลูกสาวของมันเท่านั้นที่พบพานวาสนาปาฏิหาริย์ กระทั่งศิษย์คนที่ 7 ก็เช่นกัน
จักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมี่ยเทียน ฟงชิงหยางผู้นั้น ยังเหนือกว่าอาจารย์ของลูกสาวมันเสียอีก ให้มาประมือกันเกรงว่าอาจารย์ของลูกสาวมันคงสู้อีกฝ่ายไม่ได้เลย
อีกทั้งจะพรสวรรค์หรือศักยภาพ เหนือกว่าอาจารย์ของลูกสาวมันอย่างเห็นได้ชัด
เช่นนั้นขอเพียงอีกมีเวลามากพอ ความสําเร็จในภายภาคหน้าย้อมเหนือกว่าอย่างที่ไม่อาจจินตนาการได้แน่
