“มือดีที่เจ้าพามาจักแข็งแกร่งแล้วอย่างไร หรือจะแข็งแกร่งเหนือไปกว่าข้า”
ถึงแม้พลังฝีมือของเชวียหงอวี้นั้น จะจัดได้ว่าอยู่ในกลางค่อนไปทางล่างของเหล่าจักรพรรดิสวรรค์ทั้งมวล อย่างไรก็ตามกับจักรพรรดิอมตะสมญานามทั่วไปในระนาบเทวโลก มันย่อมมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม
เพราะไม่ว่ามันจะอ่อนด้อยในบรรดาจักรพรรดิสวรรค์แค่ไหน แต่มันก็ถือว่าเป็นจักรพรรดิสวรรค์คนหนึ่ง
จักรพรรดิสวรรค์ของระนาบเทวโลกใดๆ ก็ถือเป็นยอดฝีมืออันดับ 1 ของระนาบเทวโลกนั้นๆ แล้ว เรียกว่ายืนอยู่เหนือจักรพรรดิอมตะสมญานามทั้งปวงในระนาบเทวโลกนั้นๆ
“ถึงแล้ว”
ไม่นานวังเทียนฉือก็ปรากฏสู่สายตาของเชวียหงอวี้ อีกครั้ง และมันก็มาเยือนวังเทียนฉือแห่งนี้เพราะถูกลูบคมเป็นครั้งที่ 2 ในรอบพันปีแล้ว
และครั้งล่าสุดที่มาก็เพราะเด็กน้อยนามด้วนหลิงเทียน!
ที่มาวันนี้ก็เพราะเด็กน้อยคนเดิม!
ภายในวังเทียนฉือ
ทุกคนที่อยู่ในด่านของฉือหล่างนอกจากฉือหย่าชี รู้สึกว่าต้วนหลิงเทียนดื้อรั้นเกินไป มีโอกาสหนีไปแล้วแท้ๆแต่กลับไม่ถนอมเอาไว้ พอจักรพรรดิสวรรค์แห่งอู๋หยาเทียนมาถึง คิดจะไปก็เกรงว่าคงไม่อาจไปได้!
อย่างไรก็ตาม พวกมันจนปัญญาแล้วจริงๆ เพราะจะเกลี้ยกล่อมโน้มน้าวอย่างไร ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ฟังเลย แถมยังตอบมาสั้นๆว่าไม่เป็นไรอีก
บอกว่าไม่เป็นไร แล้วพวกมันจะสบายใจได้ไง?
สุดท้ายพวกมันก็ได้แต่ล้มเลิกความคิดเกลี้ยกล่อม และรอดูสถานการณ์อย่างใจจดจ่อ
“มาแล้ว”
