ซูหลี่ถอนหายใจ พลางกล่าวด้วยความคิดถึง
พอกล่าวจบ ซูหลี่ก็หันไปมองต้วนหลิงเทียน และถามว่า “ต้วนหลิงเทียนในเมื่อเจ้ากลับมาแล้ว…คราวนี้คงไม่คิดไปไหนแล้วใช่ไหม?”
ถึงแม้ชูหลี่จะได้ยินเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อออกจากนิกายกระบี่หมื่นหายนะ แต่มันก็ได้รับทราบเรื่องราวจากผู้นําสายก้านเจี้ยงกับมอเหยียว่าต้วนหลิงเทียนและฮ่วนเอ๋อ ไม่ได้คิดถอนตัวออกจากนิกายกระบี่หมื่นหายนะแต่อย่างไร
วันหน้าสามารถกลับมาได้ทุกเมื่อ
ได้ยินคําถามของซูหลี่ ต้วนหลิงเทียนก็ส่ายหัวไปมาพลางกล่าวว่า “ข้ามาที่นี่เพื่อมาหาเจ้ากับผู้นําสายทั้ง 2.กับนิกายกระบี่หมื่นหายนะเพื่อร่ำลา อย่างไรก็ตามวันหน้าหากมีเวลาขายอมกลับมาเยี่ยมแน่ แต่ข้าคงไม่อาจรั้งอยู่ได้นาน”
“เพราะตอนนี้ข้าอยู่ในพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมียเทียนแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนยิ้ม
“อะไร!? พระราชวังจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมียเทียนรี?!”
ซูหลี่อึ้งไปก่อนใดอื่น จากนั้นสองตาพลันทอประกายเรืองขึ้นวูบหนึ่ง “ข้าจําได้ ตอนนั้นเจ้าบอกข้าว่า…มรดกที่เจ้าได้รับสืบทอดในระนาบเซียน ถูกทิ้งไว้โดยผู้อาวุโสฟงชิงหยางที่เป็นอดีตผู้นํา 7 ทวาราเที่ยงแท้ในอดีต”
“และผู้อาวุโสฟงชิงหยาง หลังขึ้นสู่สวรรค์สุดท้ายก็ฟันฝ่าจนกลายเป็นจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมียเทียน!”
ครั้งล่าสุดที่เจอกัน ซูหลี่ก็ได้ยินเรื่องราวดังกล่าวจากปากต้วนหลิงเทียน
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า
