ในขณะที่หลานเหิงหันกลับมามองต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง และกําลังจะพูดอะไรบางอย่าง ต้วนหลิงเทียนก็พูดขัดตัดบทมันเสียก่อน “เจ้าจะลงมือ ก็ลงมือมาให้เต็มที่”
“ข้าอยากชมดูนักว่าเจ้าไปเอาความมั่นใจมาจากไหน ถึงได้หาญกล้าคิดบีบคั้นลูกสาวข้าให้แต่งงาน!”
ต้วนหลิงเทียนที่ยืนอยู่ตรงนั้น ชุดคลุมสีม่วงของเขาเริ่มโบกสะบัดขึ้นมาแม้ไร้ลม เสียงกล่าวคํายังเฉยเมยไร้อารมณ์เป็นที่สุด แต่ตราบใดที่เป็นคนสนิทของเขา ย่อมได้ยินถึงโทสะอารมณ์ยากระงับในน้ําเสียงราบเรียบนั่น
ด้านหลานเฟิงพอได้ยินวาจาดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน ในใจก็ปรากฏสังหรณ์อัปมงคลหนึ่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ชายหนุ่มเบื้องหน้านิ่งเกินไป
อย่างไรก็ตาม มันเป็นดั่งเกาทัณฑ์ที่รั้งศรสุดเหนี่ยว แม้ตอนนี้มันอาจจะบังเกิดความยําเกรงอีกฝ่ายอยู่สามส่วน แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะล่าถอยเลิกรา ยิ่งไปกว่านั้นต่อให้มันคิดเลิกรา อีกฝ่ายก็ใช่ว่าจะยอมเลิกราไปกับมัน
เช่นนั้นก็ลองมาดู ว่าที่แท้อีกฝ่ายแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่!
ฟูมมม!!
และพอเสียงต้วนหลิงเทียนดังจบคํา ทั่วร่างหลานเหิงก็อุบัติพลังเขียวครามม้วนวนดั่งเกลียวพายุ เป็นพลังเซียนอมตะต้นกําเนิดผสานหลอมรวมเข้ากับพลังธาตุลม ปลดปล่อยอํานาจของกฎแห่งลมออกมาอย่างเกรี้ยวกราด พลังอานุภาพของสายลมรอบกายนั่น ราวกับจะฉีกกระชากได้ทุกสิ่ง!
หลานเหิง ยอดฝีมืออันดับ 1 ของนิกายอมตะทะเลเยือกแข็งเข้าใจกฏแห่งลม
“บิ๊กๆๆ”
