สายตาต้วนหลิงเทียนมองข้ามหลานเหิงกับหลานจี้เหนียนไปตกลงบนร่างชายวัยกลางคนที่นิ่งเงียบอยู่ด้านหลัง
ชายวัยกลางคนผู้นี้ก็คือเหลยเจิ้นซาน ศิษย์ปิดสํานักของหลานเหิง
“มันคือลูกศิษย์ของข้า เหลยเจิ้นซาน”
หลานเหิงเอ่ยคําเสียงเข้ม
“เช่นนั้นก็พวกเดียวกันกับเจ้าสินะ”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า “เข้าใจแล้ว”
“มิได้-!!”
อย่างไรก็ตามพอต้วนหลิงเทียนกล่าวจบคํา เหลยเจิ้นซานก็เร่งโพล่งออกมาเสียงดัง ร่างยังสะท้านไประริกสองตามองจ้องชายหนุ่มชุดม่วงไม่ไกลด้วยแววตาสั่นเครือ
“คุณชายท่านนี้ ข้าเหลยเจิ้นซานเดิมที่เป็นลูกศิษย์ของหลานเหิง แต่ตอนนี้ข้าขอประกาศถอนตัวออกจากนิกายอมตะทะเลเยือกแข็ง ทั้งขอตัดสัมพันธ์กับหลานเหิงตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป หลังจากนี้ข้ากับมันไม่มีใดเกี่ยวข้องกันอีก!!”
เหลยเจิ้นซานเร่งโพล่งคําออกมาเป็นมั่นเหมาะ
