ในเมื่อบิดาบังเกิดเกลาของต้วนซือหลิงศิษย์นาง สามารถอยู่ในพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์ได้ ไม่ใช่หมายความว่าตอนนี้อีกฝ่ายได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้สืบทอดจากใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมี่ยเทียนแล้วหรือ? เช่นนั้นชายหนุ่มคนนี้คือตัวตนระดับไหนกัน!?
นางกล้าพูดได้เลยว่าหากนางไม่ได้มีสายสัมพันธ์ฉันท์ศิษย์อาจารย์กับต้วนซือหลิง ชาตินี้ทั้งชาตินางก็ไม่มีวันได้พบพานตัวตนระดับนี้
จังหวะนี้ไม่เพียงแต่อวี่เหวินชิงจะแตกตื่นจนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ด้านโหยวไป๋เฟิงอาจารย์ของเฟิงเทียนหวู่ ก็แตกตื่นครั้งยิ่งใหญ่แล้วจริงๆ
“ชายหนุ่มผู้นั้นเป็นบิดาของต้วนซือหลิงชายคนรักที่เทียนหวู่กล่าวถึง?”
โหยวไป๋เฟิงได้แต่มองจ้องต้วนหลิงเทียนอย่างอื้ออึง
“อาวุโสไป๋เฟิง”
ตอนนี้เอง ต้วนหลิงเทียนก็หันมามองกล่าวกับโหยวไป๋เฟิงด้วยรอยยิ้มสดใสจริงใจ “ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ข้าต้องขอขอบคุณท่านมาก ที่คอยดูแลเทียนหวู่อย่างดี”
“ควร.สมควรแล้ว ด้วยความยินดี”
โหยวไป๋เฟิงเองก็ลนลานจนพูดไม่ค่อยเป็นคําเช่นกัน ถึงแม้นางจะเป็นจอมราชันอมตะสมญานามแล้วอย่างไร? ชายตรงหน้าคือตัวตนที่สมควรได้รับการยอมรับจากใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมี่ยเทียน ถึงแม้นางจะชราผ่านโลกมามาก แต่ใจนางก็อดไม่ได้ที่จะสะท้านเต้นไปไม่เป็นจังหวะ!
“เฮ้ย! เจ้าหูหนวกหรือไง ไม่ได้ยินที่ท่านปูข้าถามเรอะ!?”
