“หลานเหิง แห่งนิกายอมตะทะเลเยือกแข็ง พาหลานจี้เหนียนมาสู่ขอศิษย์นิกายกระบี่เมฆรุ้งเพื่อเข้าพิธีวิวาห์!”
เมื่อมาถึงด้านหน้าประตูใหญ่ของนิกายกระบี่เมฆรุ้ง ขบวนของนิกายอมตะทะเลเยือกแข็งที่นําโดยพวกหลานเหิงทั้ง 3 ก็หยุดลง จากนั้นก็เป็นหลานเหิงที่กล่าวแจ้งเหตุการมาน้ําเสียงของมัน ราวกับมีเวทมนตร์ ไม่ว่าจะผู้ใดหรือกําลังทําอะไรในนิกายกระบี่เมฆรุ้งล้วนได้ยินชัดถนัดหู
ชั่วพริบตา ทั่วทั้งนิกายยกระบี่เมฆรุ้งก็ฮือฮากันใหญ่
“คนของนิกายอมตะทะเลเยือกแข็ง!?”
“หลานเหิง? นั่นมิใช่อดีตประมุขคนก่อนของนิกายอมตะทะเลเยือกแข็งหรอกหรือ ยังเป็นยอดฝีมืออันดับ 1 ท่ามกลางจักรพรรดิอมตะทั้งหลายของนิกายอมตะทะเลเยือกแข็งมิใช่รึไร?”
“มันพาหลานชายอย่างหลานจี้เหนียนมาสู่ขอศิษย์นิกายกระบี่เมฆรุ้งงเรา? มันจะตบแต่งกับผู้ใดกัน? ว่าแต่หลานจี้เหนียนนั่นมิใช่คุณชายเสเพลหรือไร? บุรุษเช่นนี้ยังมีผู้ใดชมชอบมันได้ลงคอกัน?”
“มิรู้แหล่ะ ข้าขอไปดูก่อน พวกเจ้าเองก็รีบมาเร็วๆ!”
“อื้อ ข้าก็อยากเห็นยิ่งว่าพี่สาวน้องสาวคนใดกันแน่ถึงได้กล้าหาญนัก ถึงกับกล้าตบแต่งกับคนทรามเช่นหลานจี้เหนียนผู้นั้น!”
จากทั่วทุกมุมของนิกายกระบี่เมฆรุ้ง ทั้งศิษย์และอาวุโสทั้งหลายก็พากันเร่งรุดเห็นร่างขึ้นฟ้ากันจ้าละหวั่นด้วยความอยากรู้อยากเห็น ไม่นานทั้งหมดก็พากันมาออบริเวณหน้าประตูใหญ่
“ที่ต้องมา ก็มาได้เสียที”
