ตอนที่ 3370 : มีชีวิต จึงมีความหวัง
เท่าที่เฟิ่งเทียนหวู่จําได้ ตลอดร้อยปีที่ผ่านมา ตั้งแต่วันแรกที่นางปรากฏตัวในงานทดสอบรับศิษย์ของนิกายกระบี่เมฆรุ้ง เผยพรสวรรค์ต้องตาพึงใจอาจารย์ จนโดนอาจารย์รับเป็นศิษย์มา อีกฝ่ายก็ไม่เคยชักสีหน้าเคร่งขนาดนี้มาก่อนเลย
ที่สําคัญความไม่ยินยอมพร้อมใจที่ฉายอยู่ในส่วนลึกของแววตานั่นคืออะไรกันแน่ สิ่งนี้ทําให้นางบังเกิดความกังวลขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
หากไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้น ไม่มีทางที่อาจารย์ของนางจะมีท่าทีแบบนี้แน่นอน
หลังสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เฟิ่งเทียนหวู่ก็มองอวี่เหวินชิงประมุขนิกายยกระบี่เมฆรุ้ง ศิษย์พี่ของนาง ด้านซือหลิงเองก็มองจ้องอวี่เหวินชิงผู้เป็นอาจารย์เช่นกัน
พบเจอกับสายตาสองคู่ของศิษย์น้องกับลูกศิษย์ อวี่เหวินชิงก็กล่าวออกมาเสียงขรึมว่า “เจ้าจดจําได้หรือไม่ว่า ครั้งล่าสุดที่นายน้อยของนิกายระดับ 2 นิกายอมตะทะเลเยือกแข็งมาเยือนนิกายเรา หลังจากบังเอิญเห็นซื้อหลิงวันนั้น มันก็ได้มาสู่ขอซือหลิงให้ตบแต่งกับมัน…”
กล่าวถึงจุดนี้สายตาของอวี่เหวินชิงก็เริ่มฉายความอ่อนโยน มองกล่าวกับต้วนซือหลิงว่า “แล้วตอนนั้นซือหลิงก็ได้ปฏิเสธมันไป…”
“ในเมื่อซือหลิงไม่เต็มใจ นิกายกระบี่เมฆรุ้งของพวกเราไหนเลยจะให้ใครมารังแกได้ง่ายๆ แม้มันจะยกอ้างอะไรออกมาพวกเราก็ไม่สน”
