เสี่ยวไปเอ่ยถามด้วยความงุนงง กระทั่งมือยังเอื้อมไปทาบหน้าผากเสี่ยวจินโดยไม่รู้ตัว “ตัวก็ไม่ร้อนนี่นา…หรือเจ้าจะไปโดนใครตีหัวมาจริงๆ?”
“อั้ย! ไปกันๆ”
เสี่ยวจีนคว้ามือเสี่ยวไปที่มาทาบหน้าผากนาง ก่อนจะลากเสี่ยวไปพุ่งลิ่วเข้าไปในเผ่ามังกรทันทีด้านตัวนหลิงเทียนฮ่วนเอ๋อ และเสียวเฮยก็ได้แต่มองตาปริบๆ
เห็นความคึกอย่างออกหน้าออกตาของเสี่ยวจิน ต้วนหลิงเทียนก็อดส่ายหัวไปมาไม่ได้
“พี่ใหญ่ ฮ่วนเอ๋อ ตามมาเร็วๆ!!”
หลังจากลากเสี่ยวไปไปได้สักพัก เสี่ยวจินก็ไม่ลืมหันกลับมากล่าวชวน ทําให้ตัวนหลิงเทียนส่วนเอ้อ แล้วก็เสี่ยวเฮยได้แต่เห็นร่างตามไปลานประลองของเผ่ามังกรอย่างช่วยไม่ได้
ระหว่างทางแม้จะพบเจอกับหน่วยลาดตระเวนของเผ่ามังกร แต่ทุกคนล้วนรู้จักเสี่ยวเฮยกับเสี่ยวไปดี จึงไม่ได้เข้ามาหยุดพวกต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อแต่อย่างไร
ลานประลองของเผ่ามังกร ค่อนข้างกวางขวางพอสมควร และมีผู้คนมากมายแยกย้ายกันไปประลองตามพื้นที่ว่างๆ บ้างก็อยู่ในรูปลักษณ์มนุษย์ บ้างก็อยู่ในร่างมังกร
ด้วยเหตุนี้ลานประลองของเผ่ามังกรไม่เพียงแต่จะเต็มไปด้วยเสียงการต่อสู้ แต่เสียงมังกรคํารามที่ดังสนั่นสะท้านแดนดินก็แว่วดังมาเป็นระยะๆ
“ต้วนหลิงเทียน ฮ่วนเอ๋อ พวกเจ้ามาแล้ว”
