ไม่นานภายใต้การนําของเสี่ยวจิน ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อ ก็มาถึงสถานที่ตั้งเผ่ามังกรซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์ที่สืบทอดมรดกต่อๆกันมายาวนานที่สุดแห่งหนึ่งในว่านโซ่วเทียน
และเนื่องจากเสี่ยวจินได้ส่งข้อความถึงเสี่ยวเฮยเสี่ยวไปแต่แรก ด้านเสี่ยวเฮยกับเสี่ยวไปก็เลยออกมารอรับทั้งคู่หน้าเผ่าแต่หัววัน
“พี่ใหญ่หลิงเทียน”
“ฮ่วนเอ๋อ”
พอได้พบเจอต้วนหลิงเทียนกับส่วนเอื้ออีกครั้งเสี่ยวไปก็มีความสุขมาก สําหรับเสี่ยวเฮยแม้จะไม่พูดอะไร แต่ท่าทางก็ยินดีออกหน้าออกตา ไม่เหลือมาดขรึมเย็นชาตามปกติให้เห็น
“เสี่ยวเฮย เสี่ยวไป พอดีข้ามีความก้าวหน้าไม่น้อยเลย..ไปๆๆ พวกเราไปเวทีประลองของเผ่ามังกรพวกเจ้ากัน ในเมื่อพวกเราไม่เจอสักพักแล้ว ก็ต้องมาประลองกระชับมิตรกันหน่อย”
ไม่ทันที่ตัวนหลิงเทียนจะได้เอ่ยคําทักทายอะไรกับเสี่ยวเฮยเสี่ยวไป เสี่ยวจินก็ชวนเสี่ยวเฮยกับเสี่ยวไปไปลานประลองของเผ่ามังกรเสียอย่างนั้น
“ฮีเจ้าอยากประลองกับใครเล่า?”
เสี่ยวไปมองค้อนเสี่ยวจินทันที พลังของเสี่ยวจินนั้น ไม่ต้องกล่าวถึงเสี่ยวเฮยที่แข็งแกร่งกว่ามาก เสี่ยวจินยังอ่อนกวว่านางหลายส่วนด้วยซ้ํา
“อิอิ คราวนี้ให้พวกเจ้าสองคนมัดรวมกันมาเลย!”
เสี่ยวจินเชิดหน้าขึ้นกล่าวออกด้วยความภาคภูมิมั่นมาด
“เสียวจิน เจ้าเป็นอะไรไป?”
