ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถามด้วยความสงสัย “มีอะไรที่ช่วยให้จอมราชันอมตะ ยกระดับพลังฝึกปรือเร็วๆบ้างไหม?”
คราวนี้ที่เขาเข้ามายังสมรภูมิอเวจี จุดประสงค์เพียงหนึ่งเดียวก็คือ หาทรัพยากรบ่มเพาะที่ขุมกําลังระดับสวรรค์แม้กระทั่งพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์ก็ไม่อาจหามาได้ เพื่อยกระดับพลังฝึกปรือของเขาให้เร็วที่สุด เพราะมีแต่ทะลวงถึงขอบเขตจักรพรรดิอมมตะเท่านั้น พลังต่อสู้ของเขาถึงจะบรรลุสู่มิติใหม่!
หาไม่แล้ว ถึงเขาจะมีตัวช่วยระดับสุดยอดที่สุดในสวรรค์และโลกอย่างผลึกสํานึกผู้แข็งแกร่งที่สุดไว้ในครอบครอง แต่ก็เสมือนเอาสิ่งล้ำค่าที่สุดในฟ้าดินไปตั้งทิ้งไว้ให้หยากไยขึ้น! เรื่องนี้มันช่างทําให้เขาทรมานใจทุกครั้ง เพียงเพราะติดขีดจํากัดของระดับฝึกปรือ ทําให้เขาไม่อาจใช้ทรัพยากรที่มีให้เต็มประสิทธิภาพ
ในสมรภูมิอเวจี แม้จะเป็นดั่งเกมที่ผู้แข็งแกร่งที่สุดสร้างขึ้นมาเพื่อแก้เบื่อ แต่ทรัพยากรที่เป็นดั่งซี่โครงไก่ของผู้แข็งแกร่งที่สุดที่โยนมาใส่ไว้ในนี้ ก็เป็นอะไรที่จอมราชันอมตะทั้งใต้หล้าอยากได้กระทั่งในฝัน หาไม่แล้วจะดึงดูดจอมราชันอมตะให้เข้ามาเสียงชีวิตแสวงโชคถึงขนาดนี้ได้อย่างไร?
ต้องทราบด้วยว่าในสมรภูมิอเวจี มีกระทั่งจอมราชันอมตะที่ถือครองเทพเบญจธาตุขั้น 5 เข้ามาเสี่ยงตาย!
หากไร้สิ่งใดดึงดูดยั่วยวนใจ ไหนเลยพวกมันจะเข้ามาเสี่ยง
“โอยพี่ใหญ่หลิงเทียน…ข้าปวดใจกับคําถามท่านจริงๆ”
