เสี่ยวจินคลี่ยิ้มแห้งๆ พลางกล่าว “ท่านต้องทราบด้วยว่าในแดนลับแบบนี้ สิ่งที่ผู้ฝึกตนต้องการพบเจอน้อยที่สุด แต่ดันพบเจออยู่ร่ำไปก็คือทรัพยากรบ่มเพาะที่ท่านว่าเนี่ยล่ะ เพราะไม่ว่าจะผลไม้อมมตะ หรือโอสถอมตะใดๆที่ช่วยยกระดับพลังฝึกปรือ พวกมันถือว่าเป็นสมบัติขั้นพื้นฐานเลยในแดนลับของสมรภูมิอเวจีหรือสมรภูมิ 9 ยมโลก สิ่งที่มีค่าและเป็นที่ต้องการมากที่สุดก็คืออุปกรณ์เทพ หรือของวิเศษที่ช่วยให้เข้าใจกฏ กระทั่งค่ายกลฝืนฟ้าที่ช่วยให้ผู้คนเข้าใจกฏได้ในเวลาอันสั้น…”
“แน่นอนว่ายังมีอย่างอื่นอีกไม่น้อย เช่นสมบัติที่ช่วยยกระดับพลังสายเลือดไม่ก็สมบัติที่ช่วยให้สัตว์อมตะหรือสิ่งมีชีวิตอื่นๆเกิดการวิวัฒนาการ ถึงแม้ของพวกนี้จะไม่มีประโยชน์กับมนุษย์มากนัก แต่หากมนุษย์ได้ไปก็สามารถนําไปแลกเปลี่ยนของที่ต้องการกับสิ่งมีชีวิตอื่นๆได้”
หลังได้ยินคําตอบของเสี่ยวจิน ต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักได้ว่า ผลไม้อมตะกับโอสถอมตะที่ยกระดับพลังฝึกปรือที่เขาอยากได้มากที่สุดในเวลานี้ กลับไม่ใช่ของหายากอะไรในสมรภูมิอเวจี
หลังจากเดินผ่านโถงพระราชวังไป และเข้าสู่ช่องทางเดินที่มีเพียงหนึ่งเดียว ต้วนหลิงเทียนกับพวกทั้ง 3 ก็ถูกหยุดยั้งโดยบททดสอบอีกครั้ง
ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!
