ต้วนหลิงเทียนเอ่ยขึ้นกับฮ่วนเอ๋อและเสี่ยวจิน “พระราชวังที่ตั้งอยู่ตรงหน้าพวกเราก็คือแดนลับส่วนตัว ปลายทางการเดินทางของพวกเรา ถ้าพูดให้ชัด ตั้งแต่ที่พวกเราปรากฏตัวขึ้นมาเหยียบอิฐก้อนแรก พวกเราก็อยู่ในแดนลับแล้ว”
ตอนนี้ภายในใจของต้วนหลิงเทียน เจตจํานงที่คอยชี้นําก็ได้หายไปแล้ว
นอกจากนั้นต่อให้ไม่มีใครบอก ต้วนหลิงเทียนก็รู้สึกอย่างแรงกล้า
ว่ารูปปั้น 2 ข้างทางที่ทอดยาวเป็นตับนี่ สิบในสิบสมควรเป็นบททดสอบของแดนลับแห่งนี้
“พวกเจ้าคอยตามข้ามาด้านหลัง ระวังตัวด้วย”
พร้อมๆกับที่สองตาต้วนหลิงเทียนทอประกายสว่างวาบ กระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยนก็ปรากฏขึ้นมาหมุนวนรอบกาย หลังชวนฮ่วนเอ๋อกับเสี่ยวจินแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ลืมติดต่อวารีเทพชําระโลกาในโลกใบเล็กของเขา “พี่สาวสู่ย…รูปปั้นพวกนี้ ท่านเห็นอะไรเป็นพิเศษไหม?”
แทบจะทันทีที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามจบคํา เสียงวารีเทพชําระโลกาก็ดังขึ้น “มันคือค่ายกลหมื่นลักษณ์”
“ค่ายกลหมื่นลักษณ์”
ต้วนหลิงเทียนชักหน้าเข้ม
“ตอนนี้เจ้าอยู่ในค่ายกลหมื่นลักษณ์ที่ว่าแล้ว ในค่ายกลแห่งนี้พร้อมพรั่งไปทั้งรุกและรับ ไม่เว้นภาพมายา…หากคิดจะผ่านมันไป ก็มีแต่ต้องฝ่าไปตรงๆ และทําลายทุกสิ่งที่ขวางให้หมด ถึงจะถือว่าผ่านค่ายกลหมื่นลักษณ์ และมีแต่ทําลายทุกสิ่งแล้วเท่านั้นค่ายกลหมื่นลักษณ์จึงจะถือว่าถูกทําลาย”
วารีเทพชําระโลกากล่าวเสริม
