ริ้วกระบี่ดั่งเคียวยมทูตเสือกทะลวงเจาะหว่างคิ้ว ปนี้ดวงจิตทั้ง 4 จนวิญญาณแหลกสลายตกตายในพริบตา!
“พี่ใหญ่หลิงเทียน แต้มรบของเจ้า 4 คนนี้รวมๆกันแล้วคงเยอะอยู่ใช่ไหม? เพราะดูจากพลังตอนพวกมันร่วมมือกันแล้วนับว่าไม่ใช่เล่นๆเลย?”
เสี่ยวจิ้นยิ้มถามต้วนหลิงเทียนอย่างคึกคัก
ต้วนหลิงเทียนพอได้ยิน ก็คิดตรวจสอบแต้มรบของตัวเองทันที “อ่า ตอนนี้แต้มยศรบของข้าเพิ่มขึ้นจากอันดับ100,000กว่าๆ ไปติดอยู่ใน 10,000 อันดับเรียบร้อย”
“สําหรับความแข็งแกร่งของพวกมันตอนร่วมมือกัน ไม่ใช่ชั่วจริงๆ เพราะเทียบได้กับจักรพรรดิอมตะทั่วๆไปเลยทีเดียว สําหรับที่นี่ที่มีแต่จอมราชันอมตะ ก็ถือว่าพวกมันร้ายกาจพอตัว”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว
“อะไร แค่ติดอันดับ 10,000 เองเหรอ น้อยไปแล้ว!”
เสี่ยวจินรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง “ในเมื่อการโจมตีของพวกมันเทียบได้กับจักรพรรดิอมตะทั่วไปในสมรภูมิอเวจีก็ถือว่าค่อนข้างดีสิ แต่ไหงแต้มรบที่พวกมันมีแค่พอให้พี่ใหญ่ติดอยู่ใน 10,000 อันดับเท่านั้นเล่า…”
“หากเดาไม่ผิด พวกมันก็คงจะพึ่งเข้ามาไม่นานนัก”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวพลางยิ้ม
“เอาล่ะ…จะมากจะน้อยก็ช่างเถอะ แต่ภูมิประเทศแถวนี้เหมาะแก่การซุ่มโจมตีจริงๆ หากพวกเราสามารถลอบโจมตีคนอื่นเหมือนพวกมันได้ ก็เลือกที่จะลอบโจมตีดีกว่า”
ต้วนหลิงเทียนหันไปกล่าวกับเสี่ยวจิน
