สําหรับฮ่วนเอ๋อนั้นเขาไม่จําเป็นต้องพูดอะไรมาก เพราะเขาว่าอย่างไรนางก็ว่าอย่างนั้นตลอด
ภูมิประเทศในสมรภูมิอเวจีนั้น เป็นดั่งม่านฉากที่อาจเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา และแต่ละพื้นที่ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นฉากเดียวกัน
บางครั้งแม้สองตาจะแลเห็นฉากเรื่องราวเบื้องหน้า แต่ทว่าสิ่งที่ท่านเห็นกับความเป็นจริงอาจต่างกัน และบางคนก็จับจุดการเปลี่ยนฉากดังกล่าว อาศัยการซุ่มโจมตีเพื่อชิงความได้เปรียบ
เหมือนเมื่อครู่
ต้วนหลิงเทียนกับพวกทั้ง 3 เดิมอยู่ในพื้นที่มีดมิดอึมครึม เต็มไปด้วยหมอกสลัวบดบังทัศนวิสัย แต่อยู่ๆก็พบว่ามาอยู่ในพื้นที่ภูเขาอย่างกะทันหัน ทว่าในสายตาของทั้ง 4 คนนั้นพวกมันได้รออยู่ในพื้นที่ภูเขามาก่อนแล้ว และเป็นพวกต้วนหลิงเทียนที่อยู่ๆก็โผล่ขึ้นมา
และตอนนี้ต้วนหลิงเทียนก็เลือกที่จะกระทําตามกลุ่ม 4 คนเบื้องหน้า ติดอาศัยความได้เปรียบจากการเปลี่ยนแปลงภูมิประเทศ ดังกล่าว
การที่ต้วนหลิงเทียนคิดซ่อนตัวเพื่อลอบโจมตีผู้มาใหม่นั้น ไม่เพียงแต่จะแก้ปัญหาเรื่องตกเป็นฝ่ายถูกซุ่มโจมตี จากการเดินทางแล้วพบพานการเปลี่ยนฉากอย่างไม่คาดฝัน แต่ยังเป็นฝ่ายชิงความได้เปรียบโดยอาศัยการซุ่มโจมตีผู้อื่นเขาก่อน
“มีคนมาแล้ว!”
หลังจากพวกต้วนหลิงเทียนทั้ง 3 ไปหาที่ซ่อนตัวได้ไม่นานนัก เสี่ยวจินก็คล้ายสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง นางชี้ไปทางซ้ายสุดแล้วกล่าวรายงานออกมาทันที “ทางนั้นมีกลิ่นคน 2 คนพึงปรากฏออกมาล่ะพี่ใหญ่”
