หลังกล่าวจบคํา ร่างต้วนหลิงเทียนก็กลับกลายเป็นเด็กหนุ่มอายุราวๆ 16-17 ปี มาในชุดขาวราวหิมะ แลดูหล่อเหลาทั้งสง่างาม ราวกับบัณฑิตน้อยยตระกูลผู้ดีที่หลุดออกมาจากภาพวาด
ฮ่วนเอ๋อก็เลือกจะแปงร่างเป็นเด็กสาวในชุดขาว ดูแล้วอายุราวๆ 15-16 ปี ถึงแม้จะไม่ได้งามพิลาศไร้ผู้ต้านเหมือนเดิม แต่ใบหน้าก็แลดูเกลี้ยงเกลาปานหยกเสลา เป็นสาวน้อยที่หน้าตาน่ารักมากคนหนึ่ง
ด้านเสียวจนเลือกจะแปลงร่างเป็นเด็กหญิงตัวน้อย แลแล้วอายุไม่น่าจะเกิน 10 ขวบ ถักเปียสองข้าง หน้าตาจิ้มลิ้มชวนให้ผู้คนบังเกิดอาการอยากหยิกแก้มเล่นสักครา
“ฮ่าๆๆ..ตอนนี้ต่อให้เสี่ยวเฮยกับเสี่ยวไปมายืนตรงหน้า ก็ไม่มีทางจดจําพวกเราได้แน่นอน!”
เสี่ยวจินหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนาน
“นั่นก็เป็นธรรมดา ตอนนี้รูปร่างหน้าตาพวกเราเปลี่ยนไปมาก”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวพลางยิ้มกล่าวว่า “หลังจากนี้พวกเราหลีกเลี่ยงการคุยกันตามปกติ เพื่อไม่ให้ข้อมูลรั่วไหลเถอะ เว้นเสียแต่จะมั่นใจว่าผู้คนที่พบตัวตนเดิมของพวกเราตายหมดแล้ว อย่างไรก็ตามเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัญหายุ่งยาก ใช้เสียงผ่านพลังอย่างเดียวไปเลยจะดีกว่า”
“เข้าใจแล้วพี่ใหญ่ หลังจากนี้พวกเราจะคุยกันด้วยเสียงผ่านพลัง”
เสี่ยวจินขานรับผ่านพลังเร็วไว
ด้านฮ่วนเอ๋อแน่นอนว่าไม่มีความเห็นเป็นอื่น
“เสี่ยวจิน ในสมรภูมิอเวจี แต้มรบของคนที่ตาย…คนที่จะได้ก็คือคนที่ฆ่าสินะ?”
