และแทบจะเป็นเวลาเดียวกับที่ฮ่วนเอ๋อหยุดร่างมองตามไป ก็มีเสียงประหลาดใจดังขึ้นจากด้านหลังสันเขาที่อยู่ไกลห่างนั่น “นี่พวกเราถูกเจอตัวจริงๆหรือ?”
“พี่เซี่ยน ดูเหมือนสาวน้อยทั้ง 2 คนนั่นจะไม่ใช่มนุษย์…”
“อย่าว่าแต่ไม่ใช่มนุษย์เลย กระทั่งสัตว์อมตะส่วนใหญ่ก็ไม่มีทางค้นพบพวกเรา…พวกนางสมควรเป็นสัตว์อมตะที่มีประสาทรับกลิ่นเลิศล้ำ”
หลังเสียงสนทนาดังขึ้นไม่นาน ก็ปรากฏร่าง 4 ร่างเหินขึ้นมาจากด้านหลังสันเขาไกลตา ทั้งหมดเป็นชายหนุ่ม มาในชุดคลุมสีน้ำเงิน รูปร่างหน้าตายังเหมือนกันทุกประการ
เป็นธรรมดาว่าในสมรภูมิอเวจีแห่งนี้ ต่อให้ไม่ใช่พี่น้องฝาแฝด ไม่ว่าใครก็สามารถแปลงร่างให้มีรูปลักษณ์เหมือนกันได้
และทั้ง 4 คนเบื้องหน้า หากสังเกตให้ดี ก็จะพบว่าท่วงท่าลักษณะของแต่ละคนนั้นแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด
“พวกเจ้านับว่าโชคร้ายจริงๆที่ต้องมาเจอกับพวกเรา 4 คน”
ชายหนุ่มคนหนึ่งคลี่ยิ้มกล่าว และมันก็เป็นผู้ที่เห็นร่างนําขึ้นฟ้ามาก่อนใคร
ส่วนอีก 3 คนที่เหลือก็เห็นร่างตามมันมาติดๆดั่งเงาตามตัว
พริบตาต่อมาทั้ง 4 ก็แยกย้ายกันไปทั้ง 4 ทิศ ล้อมพวกต้วนหลิงเทียนทั้ง 3 เอาไว้จากลักษณะความเคลื่อนไหว คล้ายพวกมันกําลังจะตั้งค่ายกลอะไรบางอย่าง
“ค่ายกลผสานการโจมตีงั้นรึ?”
ต้วนหลิงเทียนเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสนใจ
“ฮิฮิ ใครจะโชคร้าย มันก็ยังไม่แน่นักหรอก”
