“ผู้ที่มีแต้มยศรบคิดอยู่ใน 1,100อันดับแรกนั้น แบบ่งเป็นผู้ที่อยู่ใน 100 อันดับแรก กับผู้ที่อยู่ใน 1,000 อันดับถัดมา และพวกมันจะได้รับยศนายกองกับแม่ทัพ”
“ส่วนคนที่ไม่ติดอยู่ใน 1,100 อันดับแรก ก็จะยังไม่ได้รับยศอะไร เพียงต้องสะสมแต้มยศรบให้ถึงเกณฑ์ก่อนเท่านั้น”
“และอย่างที่ข้าบอกไว้ก่อนหน้า แต้มยศรบของท่านจะเป็นตัวเลขบอกแต้มรบทั้งหมดที่ท่าน ได้มาภายหลังถึงท่านจะใช้แต้มรบไปจนหมด แต่แต้มยศรบก็จะยังมีเท่าเดิม ยศของท่านก็จะไม่ลดลง”
“แต้มรบนั้น สามารถนําไปแลกกับโอกาสเข้าสู่แดนลับได้”
“กระทั่งหากมีแต้มรบมากพอ ก็สามารถเข้าสู่แดนลับส่วนตัว ที่ไม่มีใครสามารถแย่งชิงทรัพยากรกับโอกาสวาสนาภายในนั้นของท่านได้”
หลังได้ยินคําอธิบายของเสี่ยวจิน ต้วนหลิงเทียนก็มีความเข้าใจในสมรภูมิอเวจีมากขึ้น เพราะก่อนหน้านั้นเขาเข้าใจเรื่องราวกับสถานการณ์ทั่วไปในนั้นอย่างเดียวไม่ได้หาข้อมูลลงลึกอะไร
“ดูเหมือนจะเข้าไปเป็นกลุ่มได้ด้วยแหะ…”
ขณะเดียวกันต้วนหลิงเทียนก็สังเกตว่าบนแท่นบูชานั้น ก็มีคนบางกลุ่มที่เลือกจะขึ้นไปสลักสื่อที่แท่นพร้อมๆกัน และถูกส่งตัวไปพร้อมๆกัน
คาดว่าหลังเข้าไปแล้ว ทั้งหมดน่าจะไปโผล่ที่เดียวกัน
มิฉะนั้นไฉนพวกมันถึงเลือกจะจะสลักชื่อพร้อมๆกัน?
“เสี่ยวจิน กลุ่มคนที่ไปสลักชื่อบนแผ่นศิลาพร้อมๆกันนั่น หรือพวกมันเข้าไปแล้วจะปรากฏตัวในที่เดียวกัน?”
