เพื่อความแน่ชัดต้วนหลิงเทียนก็เอ่ยถามเสี่ยวจินดู
“ใช่แล้วพี่ใหญ่”
เสี่ยวจินพยักหน้า กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “พี่ใหญ่หลิงเทียน หากพวกเราคิดจะไปโผล่ที่เดียวกันพวกเราก็ต้องสลักชื่อลงบนแท่นศิลาไล่เลี่ยกัน….และหากพวกเราสลักชื่อเสร็จไล่เลี่ยกันไม่เกิน 1 ลมหายใจ พวกเราก็จะถูกส่งไปโผล่ที่เดียวกันเต็มสิบส่วน แต่ถ้าไม่สลักชื่อให้เสร็จพร้อมกันเกิน 1 ลมหายใจ ก็อาจจะถูกส่งไปไหนไม่รู้”
ต้วนหลิงเทียนเข้าใจแจ่มแจ้งทันที
“ส่วนเอ้อ พวกเราไปกัน”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวชวนฮ่วนเอ๋อและเดินขึ้นไปบนแท่นบูชาพร้อมๆกับเสี่ยวจิน จากนั้นภาย ใต้การนัดแนะ ต้วนหลิงเทียน ฮ่วนเอ๋อ เสี่ยวจิน ก็เลือกจะสลักชื่อพร้อมๆกัน จากนั้นทั้ง 3 ก็ถูกอาคมเคลื่อนย้ายส่งตัวหายไปทันที
หลังฉากเรื่องราวโดยรอบมืดมิดอยู่ครู่หนึ่ง พอเห็นแสงสว่างอีกครั้ง ต้วนหลิงเทียนก็พบว่าเขาถูกส่งมายังสถานที่ๆมืดมิดอึมครึมแห่งหนึ่ง
ที่นี่ยังเต็มไปด้วยม่านหมอกปกคลุมหนาตา ทัศนวิสัยต่ําเตี้ยเรี่ยดิน ไม่อาจเห็นสิ่งใดที่อยู่ไกลเกินไป
“ พี่หลิงเทียน พี่ใหญ่หลิงเทียน”
เสียงฮ่วนเอ๋อกับเสี่ยวจินดังขึ้นไล่เลี่ยจากข้างกาย หลังดึงสติกลับมาจากการมองสํารวจรอบๆ ต้วนหลิงเทียนก็ลองคิดในใจดูว่า แต้มยศรบ ทันใดนั้นในใจเขาพลั้นปรากฏแต้มยศรบของตัวเองขึ้นมา…รวมถึงอันดับแต้มยศรบของตัวเองอีกด้วย ซึ่งเป็นอันดับที่ 137,065
นอกจากนั้นต้วนหลิงเทียนยังเห็นตารางอันดับแต้มยศรบอีกด้วย
