“นี่มัน…”
ลูกตาจี้หนิงอวิ๋นหดเล็กลงทันใด หลังเงียบไปอยู่นานเพราะได้เห็นเงาร่างจิ้งจอกขาวด้านหลังฮ่วนเอ๋อ สุดท้ายก็โพล่งออกมาด้วยความตกใจว่า “จิ้งจอกน้ำแข็งพันมายา!”
“จิ้งจอกน้ำแข็งพันมายา?”
ได้ยินสิ่งที่จี้หนิงอวิ๋นโพ่งออกมา ไม่ว่าจะเสี่ยวเฮย เสียวไป๋หรือเสี่ยวจิน ก็กลับมารู้สึกตัว มองไปยังฮ่วนเอ๋ออีกครั้ง ในแววตายังฉายชัดถึงความตกใจครั้งใหญ่
และในเวลาเดียวกัน พวกมันก็เข้าใจได้ทันทีว่าไฉนเงาร่างของฮ่วนเอ๋อ ถึงทําให้พวกมันถึงรู้สึกได้ถึงแรงกดดันทางสายเลือดนัก!
ที่แท้นี่ก็คือจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายา!
ไม่ว่าจะในเผ่ามังกร หรือหุบจันทร์โลหิตแห่งว่านโช่วเทียน ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นขุมกําลังที่สืบทอดมรดกต่อๆกันมายาวนานที่สุดในว่านโชวเทียน พวกมันมีมรดกที่ลึกซึ้งทั้งรากฐานมั่นคง ไม่ใช่อะไรที่ขุมกําลังระดับสวรรค์อย่างวังเทียนฉือของอู๋หยาเทียน หรือขุนเขากระบี่ฟ้าแห่งจี้เมี่ยเทียนจะเทียบได้แม้ปลายเล็บ!
ด้วยเหตุนี้ ปกติแล้วคนของเผ่ามังกรกับหุบจันทร์โลหิต จึงได้รับมรดกความทรงจําที่สืบทอดต่อกันมาเนิ่นนาน ทําให้รู้เรื่องสัตว์อสูรไม่น้อย ยังล่วงเวลาที่จะปรากฏตัวคร่าวๆ
ในบรรดาสัตว์อสูรที่ว่า ก็รวมถึงสัตว์เทพที่เคยปรากฏตัวขึ้นในระนาบเทวโลกด้วย
ยกตัวอย่างเช่น ในเผ่ามังกรของมัน ก็มักจะปรากฏมังกรเทพดา 10 กรงเล็บขึ้นมาทุกๆแสนปี