“พวกเจ้าเนิ่นนานกว่าจะได้พบกัน เช่นนั้นพวกเราก็ไปเดินเล่นที่ระนาบเซียนที่ว่าเถอะพอดี ข้าเองก็อยากไปเห็นบ้านเกิดของพวกเจ้าด้วยเหมือนกัน”
จี้หนิงอวิ๋นกล่าวด้วยรอยยิ้มใจดี
“ผู้อาวุโส…”
จู่ๆตัวนหลิงเทียนก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงหันไปมองถามจี้หนิงอวิ๋นด้วยสายตาจริงจัง “แล้วผู้อาวโสจื้อวี่เหนียนละอย่างไรไม่พ้นจักรพรรดิสวรรค์แห่งอู๋หยาเทียนต้องมาแน่….อาวุโสจะไม่เป็นไรหรือ?”
ถึงแม้ว่าเผ่ามังกรแห่งว่านโช่วเทียนจะยิ่งใหญ่ และมีคนของเผ่ามังกรที่กลายไปเป็นจักรพรรดิสวรรค์ในระนาบเทวโลกอื่น
ก็ใช่ที่ฐานะของอาวุโสจื้อวี่เหนียนยิ่งใหญ่มากในเผ่ามังกร
ทําให้หากเกิดเรื่องอะไรกับจื้อวี่เหนียน เผ่ามังกรต้องยื่นมือเข้าช่วยแน่ แต่เขาไม่มั่นใจว่าคนของเผ่ามังกรที่กลายไปเป็นจักรพรรดิสวรรค์ในระนาบเทวโลกอื่นที่ว่าจะเต็มใจยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือหรือไม่…
