“ความแข็งแกร่งของเจ้าตอนนี้ ต่อให้เทียบกับโหยวเฟิงอวี้ จ้าววังเทียนฉือของเจ้า ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย”
สายตาที่จักรพรรดิอมตะไม้เท้าวารีใช้มองฉือหย่าชี เริ่มฉายถึงความนับถือให้เห็น
“ฉือหย่าชี เจ้าทําดีที่สุดแล้วอาศัยเจ้าเพียงลําพัง สามารถหยุดพวกเราให้เจ้าหนุ่มนั่นได้ครู่หนึ่ง ก็นับว่าช่วยเหลือมันครั้งใหญ่ ต่อให้หลังจากนี้เจ้าไม่คิดสอดมือทําอะไรอีก เจ้าหนุ่มนั่นก็ไม่คิดจะโทษเจ้าหรอก”
จักรพรรดิอมตะเพลิงผลาญกล่าว
ถึงแม้ฉือหย่าซีจะหยุดทั้ง 3 เพราะอ้างว่าคิดจะจัดการต้วนหลิงเทียนด้วยตัวเองภายหลัง แต่ทุกคนรู้ดีว่าทั้งหมดนางก็แค่คิดจะช่วยเหลือต้วนหลิงเทียนโดยการปล่อยไป
“ผู้อาวุโสทั้ง 3 ข้าพูดไปแล้วว่าวันนี้ข้าจะปล่อยคนไปก่อน จากนั้นอีก 3 วันให้หลังข้าจะไปตามตัวกลับมา หรือคําพูดข้าที่เป็น 1 ใน 3 พัสดีคุกหมื่นพันธนาการแห่งวังเทียนฉือ เชื่อถือไม่ได้ขนาดนั้น?”
ฉือหย่าชีหยีตามองร่างทั้ง 3 เบื้องหน้า กล่าวออกเสียงหนัก
“3 วันหลังจากนี้? เหอะๆ นั่นมันนานมากพอให้เกิดความเปลี่ยนแปลงร้อยแปดพันเก้า แล้วใครจะกล้าโทษฉือหย่าซีเจ้าหากจับคนมาไม่ได้? ถึงตอนนั้นวังเทียนฉือจะทําอะไรเจ้าได้ หากเจ้ายืนกรานว่าทําเต็มที่แล้ว?
