ต้วนหลิงเทียนเอ่ยออกเสียงเรียบ ในเมื่อเขาเลือกที่จะเข่นฆ่าเปิดทางด้วยทุกสิ่งหากจําเป็นเช่นนั้นสีหน้าท่าทีก็แลดูมั่นใจนัก ไม่ได้เผยอาการหวั่นเกรงอะไรแม้แต่น้อย
เหลยอิงเป็นจักรพรรดิอมตะสมญานามแล้วอย่างไร?
ไม่ใช่ว่าจักรพรรดิอมตะสมญานามจะไม่เคยตายด้วยมือเขาเสียหน่อย!
ถึงแม้ว่าความแข็งแกร่งของ ตู๋กู่เหวิน จักรพรรดิอมตะร้อยเปลี่ยน จะอ่อนด้อยกว่าจักรพรรดิอมตะไม่ดับสูญ ตู๋กู่หวู่ ที่ตายภายใต้เงื้อมมือเมิ่งชวน แต่หากให้เทียบกับเหลยอิงแล้วก็ไม่ได้อ่อนด้อยกว่ากันเลย
ในเมื่อเขาฆ่าตกเหวินตายคามือมาแล้ว ยังต้องกลัวเหลยอิงทําอะไร?
“ต้วนหลิงเทียน เจ้าแฝงตัวเข้าวังเทียนฉือเราเพื่อช่วยเผยหยวนจี๋เช่นนั้นรึ?”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกับเหลยอิงกําลังจะปะทะกัน ฉือหล่างก็มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาซับซ้อนพลางส่งเสียงผ่านพลังเอ่ยถามออกมา
“ครู ข้าขออภัยท่านด้วย…”
สําหรับฉือหล่างแล้ว ต้วนหลิงเทียนไม่เพียงจะไม่มีความคิดเป็นศัตรูอะไร แต่ยังรู้สึกผิดอีกด้วย เนื่องเพราะอีกฝ่ายดูแลเขาดีมาโดยตลอด คราวนี้การทรยศวังเทียนฉือของเขา ย่อมเป็นการสร้างปัญหาใหญ่ให้ฉือหล่างในระดับหนึ่ง
เขารู้เรื่องนี้ดี
