ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวั่นไหวอยู่บ้าง เขาเองก็เตรียมเผชิญกับการแตกหักกับฉือหล่างเอาไว้แล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าถึงขั้นนี้แล้วแต่ฉือหล่างยังมีใจคิดจะช่วยเขาอยู่
และเรื่องนี้ก็ยิ่งทําให้เขารู้สึกผิดมากขึ้น
“ครู วันนี้ท่านไม่ต้องยั้งมือ เพียงทําสิ่งที่ท่านต้องทําเถอะ”
ต้วนหลิงเทียนส่งเสียงผ่านพลังไปอีกครั้ง
“เจ้าไม่มีโอกาสชนะเลย…”
ฉือหล่างกล่าว
“ไม่มีโอกาส?”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มบางๆ ไม่ได้สนใจอะไร “มีหรือไม่มีโอกาสชนะ ก็ต้องลองดูถึงจะรู้ชัด”
คําพูดดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน ทําให้ฉือหล่างอึ้งไปอยู่บ้าง หรือศิษย์คนที่ 7 ของมันยังมีไพ่ตายอะไรซุกซ่อนไว้อีก? ไฉนยังแลดูมั่นใจอยู่ได้?
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะเคยฆ่าตกเหวินที่พลังฝีมือไม่ด้อยกว่ามันมาได้ แต่ไม่ใช่ต้วนหลิงเทียนบอกเองหรือว่าทั้งหมดเป็นเพราะอีกฝ่ายประมาท?
แต่ไฉนวันนี้ ศิษย์คนที่ 7 ของมันกลับทําเหมือนไม่เห็นจักรพรรดิอมตะสมญานามทั้ง 9 ของวังเทียนฉือรวมถึงมันอยู่ในสายตาเลยเล่า?
“ต้วนหลิงเทียนหากข้ารู้แต่แรกว่าเจ้าแฝงตัวเข้ามาเช่นนี้วันนั้นที่สังเวียนอัจฉริยะ ข้าน่าจักฆ่าเจ้าทิ้งแต่แรก!”
จักรพรรดิอมตะฟ้าลี้ลับ ที่มีใบหน้าอ่อนวัยปานทารก มองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเย็นชา
