แน่นอนว่านอกจากจักรพรรดิอมตะสมญานาม 6 คนนั่นแล้ว ยังมีอีก 2 คนที่เพิ่มขึ้นมา
ในบรรดา 2 คนนั่น หนึ่งในนั้นนางแปลกตามากเหมือนจะไม่เคยเห็นมาก่อน ส่วนแผ่นหลังของชายหนุ่มชุดม่วง ทําให้นางบังเกิดความรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาราวกับเคยเห็นที่ไหนสักแห่งแต่ปุบปับกลับนึกไม่ออก
“สมควรเป็นนักโทษของคุกหมื่นพันธนาการที่ติดสอยห้อยตามพวกมันไปด้วย…”
จักรพรรดิอมตะคลื่นหมอกกล่าว “อย่างไรก็ตาม พวกมันสามารถร่วมเดินทางไปกับจักรพรรดิอมตะสมญานามทั้ง 6 นั่นได้จะมากจะน้อยก็สมควรรู้จักกัน ไม่แน่ก็อาจมีสัมพันธ์กับ 1 ใน 6 จักรพรรดิอมตะสมญานามนั้น หาไม่แล้วเป็นไปไม่ได้ที่จักรพรรดิอมตะสมญานามทั้ง 6 จะนําพาตัวถ่วงไปด้วย”
ข้อสันนิษฐานของจักรพรรดิอมตะคลื่นหมอก ก็เป็นทํานองเดียวกับความคิดของทุกคน
“2 คนนั่นจักเป็นผู้ใด เดี๋ยวตามพวกมันทันก็รู้เอง”
โหยวเฟิงอวี้เอ่ยออกเสียงเรียบ แต่ก็ไม่ยากที่จะสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าฟันที่แฝงในวาจา
“จ้าววัง ว่าแต่คราวนี้มีคนหลบหนีออกจากคุกหมื่นพันธนาการได้กี่คนหรือ มีแค่จักรพรรดิอมตะสมญานามทั้ง 6 นั่นกับอีก 2 คนแปลกหน้าเท่านั้นรึ?”
จักรพรรดิอมตะมังกรกู้ฉางเจียงเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ยกเว้นนักโทษที่เป็นศิษย์ของวังเทียนฉือเราในเรือนจําชั้น 1…ที่เหลือล้วนหลบหนีออกมาได้ทั้งหมด!”
คราววนี้ในวาจาของโหยวเฟิงอวี้เสมือนมีคลื่นลมก่อตัวแล้ว ไม่อาจสงบได้อย่างเคย
“อะไร?!”
“หลบหนีออกมาได้ทั้งหมด…”
