สิ้นคํากล่าวโหยวเฟิงอวี้รอบนี้ ไม่ว่าจะจักรพรรดิอมตะมังกรบกู้ฉางเจียง จักรพรรดิอมตะทุ่งขจีฉือหล่าง รวมถึงคนอื่นๆที่ยังไม่ทราบเรื่องราวก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ
“คราวนี้พวกเรามุ่งเน้นจับแค่จักรพรรดิอมตะสมญานามทั้ง 6 นั่นให้ได้ก็พอ…ส่วนอีก 2 คนนั่นฆ่าพวกมันทิ้งได้ทันที!”
โหยวเฟิงอวี้เอ่ยออกเสียงเข้ม
และคําพูดของโหยวเฟิงอวี้ ไม่เพียงเผยให้เห็นโทสะอันเดือดดาล แต่ทําให้ทุกคนแทบจะเห็นรังสีฆ่าฟันยิ่งพุ่งออกจากลูกตาแล้ว!
“จ้าววัง ท่านสอบถามเรื่องราวจากคนในคุกหมื่นพันธนาการได้หรือไม่ ข้าอยากทราบนักว่าเหลยจวิ้นลูกชายของข้าตกตายได้อย่างไร มีผู้ใดรู้เรื่องนี้บ้าง?”
เหลยอิงหันไปมองจ้องโหยวเฟิงอวี้ พลางถามเสียงหนัก
“เหลยอิง…เจ้าหนูเหลยจวิ้นตายแล้วหรือ?”
ได้ยินคําพูดของเหลยอิง ฉือหล่างกับคนอื่นๆก็แปลกใจอยู่บ้าง เห็นได้ชัดว่าทั้งหมดเองก็พึ่งรู้เรื่องที่ เหลยจวิ้น ลูกชายคนเดียวของเหลยอิงตายตก
“วันนี้เหตุผลเดียวที่ข้าไปถึงคุกหมื่นพันธนาการคนแรก ทั้งหมดเป็นเพราะข้าพบว่าลูกแก้ววิญญาณของลูกชายข้าแตก…ข้าไปสืบดูก็พบว่าลูกชายของข้าไปคุกหมื่นพันธนาการตั้งแต่ไม่กี่วันก่อนเพื่อเป็นผู้คุม แต่ข้าก็ไม่รู้ว่าอยู่ๆไฉนลูกข้าถึงต้องไปทําอะไรเช่นนั้น”
เหลยอิงกล่าวด้วยสีหน้ามืดมนนัก
“ ข้าพึ่งติดต่อไปสอบถามอาวุโสที่คอยประสานกับคนในคุกหมื่นพันธนาการมา…”
