ราวๆ 1 เค่อต่อมา ก็บังเกิดสายลมรุนแรงโหมกระหน่ำไปทั่วจัตุรัสสิ้นสุด จนชุดเสื้อผ้าทั้งผมเผ้าผู้คนนับพันโบกสะบัดวุ่นวายกันไปหมด ขณะเดียวกัน เสียงไร้แยแสของเผยหยวนจี๋ก็แว่วมาตามลมแรงดังกล่าว
เมื่อครู่เพราะถูกแรงกดดันของต้วนหลิงเทียนกับเหลียนชิว กอปรกับอยู่ในช่วงสถานการณ์ตึงเครียด จึงไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจแรง ทําให้บรรยากาศนั้นเงียบสงัดมาก
ตอนนี้ถึงเผยหยวนจี๋จะไม่ได้กล่าวคําเสียงดังมากมาย แต่ทุกคนที่ยืนรอชายขอบจัตุรัสสิ้นสิ้นสุดก็ได้ยินกันชัดถนัดหู
“หลังออกจากคุกหมื่นพันธนาการแล้ว พวกเจ้าก็แยกย้ายกันหลบหนีไปเสียไม่ว่าพวกเจ้าจะหนีรอดไปหรือไม่ ก็ล้วนขึ้นอยู่กับโชคชะตาของพวกเจ้า”
หลังข้ามผ่านจัตุรัสสิ้นสุดไปได้แล้ว เผยหยวนจี๋ก็หันกลับมามองกล่าวกับนักโทษแหกคุกนับพันด้านหลังเสียงเบา เหตุผลในการช่วยคนกลุ่มนี้หลบหนีออกมา ไม่มีอะไรมากกว่าสร้างความวุ่นวาย หมายให้พวกมันคอยดึงดูดความสนใจของคนวังเทียนฉือ
ถึงแม้ภายในคุกหมื่นพันธนาการจะไม่ตกอยู่ในอํานาจของค่ายกลเฝ้าระวังของวังเทียนฉือเพราะที่นี่มีค่ายกลและข่ายอาคมพิเศษเฉพาะ อย่างไรก็ตาม ด้านนอกนั้นมีอาคมเฝ้าระวังและตรวจจับอยู่
ทันทีที่มีคนหลบหนีออกจากคุกหมื่นพันธนาการ ผู้หลบหนีจะถูกพบตัวทันที และข่าวเรื่องราวจะถูกส่งตรงถึงหูโหยวเฟิงอวี้จ้าววังเทียนฉือ จักรพรรดิอมตะฟ้าลี้ลับ และจักรพรรดิอมตะวิเวกเย็นเยือกในพริบตา
