“เป็นธรรมดาว่า วิธีทําลายค่ายยกลกับข่ายอาคมทั้งหมด ข้าเป็นคนสอนทุกคนเอง…”
ตัวนหลิงเทียนเอ่ยออกเสียงเรียบ
“เจ้า!?”
ลูกตาชายชราหดเล็กลง จากนั้นก็กล่าวออกด้วยสีหน้ามืดมน “ต้วนหลิงเทียน เจ้ารู้หรือไม่ เรื่องที่เจ้าทําวันนี้ ต่อให้พวกเจ้าทั้งหมดจะหนีไปได้ แต่วังเทียนฉือต้องไล่ล่าเจ้าแน่!”
“อีกทั้งเบื้องหลังวังเทียนฉือเรายังมีจักรพรรดิสวรรค์แห่งอู่หยาเทียนเผยหวนจี๋ผู้นั้น กระทั่งใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ยังเป็นคนจับมันขังด้วยตัวเอง การที่เจ้าปล่อยมันออกมาเช่นนี้ ใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ยังไม่พิโรธได้รึ? ถึงตอนนั้นเจ้าได้ตายแน่!”
ชายชรากล่าวขู่!
“หนวกหู!!”
ทว่าชายชรากล่าวไม่ทันจบคําดี ชายหนุ่มอันมีใบหน้าเย็นชาที่ตามมาด้านหลังต้วนหลิง เทียนกับเผยหยวนจี๋ จักรพรรดิอมตะน้ําแข็งทมิฬ เฉวียนปิง ก็ทนไม่ไหว ตะคอกคําเสียงเย็นออกมาคําหนึ่ง
และเสียงตะคอกเย็นชาของมัน ก็เสมือนนําพาฤดูหนาวมาเยือนทั่วทั้งชั้น 1 ของเรือนจําทันที!
พริบตานั้นเอง ใต้ฝ่าเท้าของชายชราแซ่หงข้างเหลยจวิ้น ก็อุบัติหนามน้ําแข็งพุ่งทะลวงออกมาจากพื้นฉับไว เสือกแทกทะลุร่างมันจากทวารทะลุกลางกระหม่อมในชั่วพริบตา จากนั้นคนก็กลับกลายเป็นประติมากรรมน้ําแข็งในบัดดล
“สลาย!”
