ดล้วนแล้วเสียเปล่ำ
จินตี๋ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งตกใจและเดือดดำล เขำไม่พ้นถูกกระทบจำกเหตุนี้ด้วยแน่นอน
“เจียงผิงอัน! ในฐำนะศิษย์ศำลำเติงเซียน เจ้ำถึงกับฆ่ำอัจฉริยะของศำลำเติงเซียนเรำอย่ำงเหี้ยมโหด เจ้ำมีจุดประสงค์อะไร!”
จินตี๋แผดเสียงอย่ำงเดือดดำล
ได้ยินเช่นนี้ เจียงผิงอันก็เกือบหลุดข ำ
“เจ้ำถำมว่ำข้ำมีจุดประสงค์อะไร? พวกเจ้ำฝ่ำยรักษำระเบียบจับข้ำในคุกมืดอย่ำงไร้กำรแยกแยะ เพรำะมีกำรฆ่ำคนเกิดขึ้นในคุกมืดแล้วพวกเจ้ำหำคนท ำไม่ได้ เลยคิดป้ำยสีข้ำแล้วปิดคดีทันที พอข้ำไม่เห็นด้วย เจ้ำก็แทงตำข้ำข้ำงหนึ่ง”
“พอข้ำพ้นออกมำจำกคุก เจ้ำก็เอำโทสะมำลงกับข้ำเพรำะถูกหักเงินเดือน ให้ข้ำจ่ำยสินชดเชยสองเท่ำ พอข้ำไม่ให้ก็ท ำร้ำยข้ำ”
“ข้ำสู้อย่ำงตรงไปตรงมำ ประลองกันโดยผ่ำนสัญญำ พอเอำชนะคู่ต่อสู้ได้ เจ้ำก็มำถำมข้ำว่ำมีเจตนำเช่นไร?”
“ข้ำอยำกถำมหน่อย พวกเจ้ำฝ่ำยรักษำระเบียบจะเมินเฉยต่อกฎศำลำเติงเซียน ท ำอะไรก็ได้ตำมใจอยำกกันหรือ!”
“ข้ำอยำกถำมว่ำ พวกเจ้ำฝ่ำยรักษำระเบียบเห็นศำลำเติงเซียนไร้คนไร้ขื่อแป! ไม่มีใครสนใจหรือไร!”
เสียงของเจียงผิงอันดังกังวำนเช่นระฆัง เลื่อนลั่นทั่วเก้ำชั้นฟ้ำภำยใต้กำรจงใจกระจำยเสียงของเขำ วำทะจึงขจรไกลทั่วศำลำเติงเซียน
ลำนประลองเงียบลงอีกครั้ง ศิษย์มำกมำยขวัญผวำจนหนังศีรษะชำวำบ
เจ้ำนี่ไม่อยำกมีชีวิตต่อไปแล้วหรือ กล้ำตั้งค ำถำมกับฝ่ำยรักษำระเบียบต่อหน้ำปวงชนมำกมำยเช่นนี้!
