“แต่จะว่าไป…เจ้านี้ที่มีร่างที่แท้จริงเป็นไผ่สวรรค์แกร่งนับว่าร้ายกาจไม่เบาเลยทีเดียว…หากไม่ใช่เพราะข้าสําเร็จเคล็ดกระบี่ฮุ่นหยวนที่ใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ชี้แนะเอาไว้ ต่อให้เจ้าจะใช้มังกรชั่วร้ายคู่นั้นร่วมมือกันเล่นงานมันกับข้า แต่เกรงว่าคงยากจะฆ่ามันได้”
เมิ่งชวนหันไปมองต้วนหลิงเทียน กล่าวออกมาด้วยยสองตาเป็นประกาย “สหายน้อยต้วน แล้วมิทราบท่านไปมีเรื่องบาดหมางกับจักรพรรดิอมตะสมญานามเช่นนี้ได้อย่างไรเล่า? เท่าที่ข้าดู…เจ้านั่นต่อให้เป็นอู๋หยาเทียนแห่งนี้ แต่พลังฝีมือของมันเกรงว่าจะเหนือกว่าจักรพรรดิอมตะสมญานามทั่วไปพอตัวเลยทีเดียว ระดับของมันอยู่ในช่วงกลางค่อนไปทางสูง”
ในระนาบเทวโลก เหล่าจักรพรรดิอมตะสมญานามก็มีแบ่งแยกสูงต่ำเช่นกัน
ตัวอย่างเช่นเมิ่งชวนนั้น จัดว่าเป็นจักรพรรดิอมตะสมญานามที่มีพลังฝีมือระดับกลางๆค่อนไปทางสูงเหมือนกัน สําหรับจักรพรรดิอมตะสวรรค์กร่าง เมิ่งหลัว พี่ชายของมันนั้น ถือว่าเป็นจักรพรรดิอมตะสมญานามระดับสูง เรียกว่าเบียดตัวไปยืนอยู่ในบรรดาจักรพรรดิอมตะสมญานามระดับแนวหน้าได้
“เจ้านั่นมันเป็นจักรพรรดิอมตะสมญานามที่รับจ้างฆ่าคนนะ…”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวไปมาพลางกล่าว “เดิมที่ข้ากับมันก็ไม่มีเรื่องมีราวอะไรกันหรอก…แต่ในวังเทียนฉือมีคนที่คิดฆ่าข้าให้พ้นทาง”
