ย้อนกลับไปมองดูแล้ว เรื่องนี้สําหรับชายหนุ่มที่กําลังเติบโตและมีอนาคตสดใสรออยู่ มันเป็นเรื่องที่ยากจะตัดสินใจได้ขนาดไหน?
“ส่วนนั่นคือตระกูลต้วน…พ่อของข้า ต้วนหรูเฟิงก็เป็นคนของตระกูลต้วน”
หลังออกจากสถาบันบ่มเพาะขุนพล ต้วนหลิงเทียนก็พาฮ่วนเอื้อมายังจวนตระกูลต้วน
ไม่ว่าจะตระกูลลี่ก็ดี ตระกูลต้วนก็ดี หลังจากผ่านไป 200 กว่าปี ไม่เพียงแต่ยังดํารงอยู่ แต่ยังแข็งแกร่งมากขึ้นอีกด้วย
สําหรับตระกูลใหญ่ในอดีตนั้น บางครอบครัวก็หายไปในสายธารของกาลเวลาหมดแล้ว
เป็นธรรมดาว่าตระกูลเก่าหายไป ตระกูลใหม่ก็เข้ามาแทนที่
หลังออกจากเมืองหลวงของงอาณาจักรนภาล่อง ต้วนหลิงเทียนก็พาฮ่วนเอ๋อวูบร่างออกจากอาณาจักรนภาล่องมาถึง นิกายกระบี่ 7 ดาว ที่ตั้งอยู่ในอาณาจักรพนาครามเป็นจุดต่อไป
ในนิกายกระบี่ 7 ดาวอันเป็นนิกายแรกที่เขาเข้าร่วมแห่งนี้ ก็มีความหลังและความทรงจําอันยากจะลืมเลือนสําหรับเขามากมาย ใบหน้าของประมุข ผู้นําขุนเขากระบี่ รวมถึงผู้คนมากมายที่เขาไม่รู้จัก แต่ยินดีพลีชีพเพื่อให้เขารอดพ้นหายนะวันนั้นยังอยู่ในใจเขาเสมอ
ตลอดทั้งเดือน ต้วนหลิงเทียนก็ได้พาฮ่วนเอ๋อเดินทางท่องไปทั่วระนาบเซียน ซึ่งเป็นระนาบโลกียะบ้านเกิดของเขาในชีวิตนี้ ทุกแห่งหนที่สองเท้าของเขาเคยไปล้วนมีร่องรอยความทรงจําหลงเหลือ เขาเองก็ยังคงจําเรื่องราวต่างๆได้มากมาย
“ฮวนเอ๋อ”