“ตระกูลลี่…”
หลังจากนั้น ต้วนหลิงเทียนก็พาฮ่วนเอ๋อเดินผ่านหน้าประตูใหญ่ของตระกูลลี่ หลังแผ่สํานึกเทวะไปตรวจสอบก็พบว่าตระกูลลิ่นั้นเติบโตขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมาก
ก่อนที่ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อจะลงมาเดินในเมืองวายุโปรย ทั้งคู่ก็ได้ใช้ยันต์อมตะเร้นกายระดับต่ำปกปิดร่างกายเอาไว้ ทําให้ไม่มีผู้ใดในเมืองสามารถสังเกตเห็นการมาเยือนของพวกเขาได้เลย
และตอนนี้ต้วนหลิงเทียนก็พาฮ่วนเอ๋อเดินมาถึงประตูใหญ่ตระกูลลี่ เพื่อเข้าไปชมดูที่ทางด้านใน
“หืม?”
ทันทีที่ก้าวเท้าผ่านประตูลี่เข้ามา ต้วนหลิงเทียนก็อดตกใจไม่ได้เมื่อเห็นรูปปั้นรูปหนึ่งที่ตั้งเด่นหราอยู่กลางจัตุรัสด้านหน้า ด้านฮ่วนเอ๋อเองก็อุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ “พี่หลิงเทียนรูปปั้นนี้คล้ายท่านมากเลย”
“เอ่อ..ดูเหมือนจะเป็นข้าตอนอายุ 16-17 ปีจริงๆ”
ต้วนหลิงเทียนที่มองสํารวจรูปปั้นตรงหน้าอยู่ก็ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เพราะรูปปั้นเบื้องหน้าเป็นรูปปั้นเขาตอนยังหน้าละอ่อนจริงๆ
และข้างรูปปั้นก็มีแท่นศิลาที่เป็นดั่งหลักศิลาจารึกตั้งอยู่ ได้บันทึกความสําเร็จของเขาตั้งแต่ที่ออกจากเมืองวายุโปรยเป็นต้นไป…แน่นอนว่าความสําเร็จที่ถูกสลักจารึกเอาไว้ ก็มีแต่ความสําเร็จเท่าที่คนตระกูลลี่ในเมืองวายุโปรยกับเมืองประกายแสงจะทราบได้เท่านั้น
