หลังมองพินิจดูพักหนึ่ง ต้วนหลิงเทียนก็บอกได้ว่าจิ้งจอกดังกล่าวเป็นจิ้งจอกมายา และตอนนี้ อยู่ในสภาพสลบไสลไม่ได้สติ
เส้นขนที่ขาวราวหิมะของจิ้งจอกมายาตัวนี้ ชุ่มโชกไปด้วยเลือดสีแดงกว่าครึ่ง กระทั่งหากมองพื้นห้องขังหลังที่ลูกกรงให้ดี จะพบว่ามันเจิ่งนองไปด้วยคราบโลหิตที่ย้อมไปกว่าครึ่งห้องขังแล้ว! โลหิตเพิ่งนอกมากมายแบบนี้ ชวนให้ผู้คนที่ชมมองอดเสียขวัญไม่ได้จริงๆ!
“พี่หลิงเทียน…นั่นคือท่านแม่…นั่นคือท่านแม่ของฮ่วนเอ๋อ!”
ทันใดนั้นเองในหูต้วนหลิงเทียนก็ได้ยินเสียงผ่านพลังด้วยความตื่นเต้นทั้งกระวนกระวายของ ฮ่วนเอ๋อตั้งขึ้น อย่างไรก็ตามสีหน้าท่าทีของฮ่วนเอ๋อผิวเผินยังแลดูสงบ เพื่อไม่ให้ชายชราพบเห็น พิรุธและสิ่งผิดปกติใดๆ
เพราะนางรู้ดีว่าตอนนี้หากนางหลุดอาการเผยพิรุธอะไรออกไปล่ะก็ วันหน้าเกรงว่านาง อาจจะไม่ได้เข้ามาในคุกหมื่นพัธนาการอีก
ถึงตอนนั้นหากนางคิดจะช่วยมารดาออกไป เกรงว่าคงยากเย็นยิ่งกว่าเก่า
อันที่จริงแม้วนเอ๋อจะไม่ได้พูดอะไร แต่สายตาของฮ่วนเอ๋อก็ได้บอกต้วนหลิงเทียนหมดทุกอย่าง ทําให้เขารู้ได้ทันทีว่าจิ้งจอกสีขาวที่นอนสลบไสลจมกองเลือดอยู่สมควรเป็นมารดาของฮ่วนเอ๋อ ตู้เสวียน สําหรับชายวัยกลางคนที่อยู่ห้องขังฝั่งตรงข้าม ก็เห็นได้ไม่ยากว่าเป็น ศิษย์อัจฉริยะแห่งขุนเขากระบีฟ้าบิดาของฮ่วนเอ๋อ!
