าไม่ได้ “เจ้าตกข่าวแล้วล่ะ…ช่วงเที่ยงวันนี้ต้วนหลิงเทียนได้ขึ้นประลองเป็นตายกับหานอวิ๋นจิ่นบนสังเวียนอัจฉริยะไปแล้ว…”
“อะไร!?”
ได้ยินคําของชายชราแซ่เซี่ย ลูกตาหูเอี้ยก็หดเล็กลงทันที “มันขึ้นสังเวียนอัจฉริยะไปสู้กับหานอวิ๋นจิ่นแล้ว? แล้วทําไม…ใต้เท้าจักรพรรดิอมตะทุ่งขจีเข้ามาแทรกแซงรึ?”
ในสายตาของหูเอี้ย ต้วนหลิงเทียนที่ขึ้นไปเข่นฆ่ากับหานอวิ๋นจิ่นให้ตายกันไปข้างบนสังเวียนอัจฉริยะมาแล้ว แต่ยังมายืนหน้าสลอนแบบนี้ได้สิบในสิบไม่พ้นจักรพรรดิอมตะทุ่งขจีฉือหล่าง ที่เป็นอาจารย์ของอีกฝ่ายสมควรขึ้นไปแทรกแซงการประลองแน่! ทําให้หานอวิ๋นจิ่นไม่อาจฆ่าต้วนหลิงเทียนได้!!
ส่วนเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนจะฆ่าหานอวิ๋นจิ่น ไม่เคยมีอยู่ในหัวของมันเลย
“หานอวิ๋นจิ่นตายแล้ว”
ชายชราส่ายหัวไปมาพลางกล่าว “ก่อนที่หานอวิ๋นจิ่นจะถูกต้วนหลิงเทียนฆ่าตาย จักรพรรดิอมตะฟ้าลี้ลับก็ปรากฏตัวออกมาด้วยคิดหยุดต้วนหลิงเทียนไม่ให้ลงมือ”
“อย่างไรก็ตามในช่วงเวลาสําคัญ จักรพรรดิอมตะทุ่งขจีกับจักรพรรดิอมตะไร้ใจ กลับนําพาท่านจ้าววังมาได้”
“เมื่อมีท่านจ้าววังกล่าวปรามไม่ให้จักรพรรดิอมตะฟ้าลี้ลับหยุดต้วนหลิงเทียน เช่นนั้นหานอวิ๋นจิ่นก็ไม่อาจรอดพ้นความตายภายใต้เงื้อมมือของต้วนหลิงเทียน”
ชายชรากล่าว “ด้านนอกปานนี้เรื่องราวคงแพร่ไปทั่วแล้ว…เจ้าออกไปเมื่อไหร่ก็คงได้รู้จากคนอื่นทันที”
สิ้นวาจาของชายชราแซ่เซี่ย ไม่เพียงแต่หูเอี้ย กระทั่งอาวุ
