และแทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่ต้วนหลิงเทียนเอ่ถามออกไปจบคํา ประตูเบื้องหน้าที่แง้มเปิดออกเล็กน้อย จากนั้นเสียงชราก็ดังขึ้นแผ่วๆลอดประตูออกมาว่า “เจ้าคิดสมัครเป็นผู้คุมหรือ?”
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวตอบ
“ป้ายศิษย์อัจฉริยะ”
เสียงชราดังขึ้นอีกรอบ
ได้ยินดังนั้น ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อก็นําป้ายศิษย์อัจฉริยะออกมาทันที
ทั้งคู่พึ่งจะหยิบป้ายออกมาไม่ทันไร ก็ปรากฏสายลมหอบหนึ่งพัดผ่านมือ จากนั้นป้ายอัจฉริยะก็ถูกหอบหิวผ่านบานประตูที่แง้มเปิดออก เรียกว่ากระบวนการแลดูแปลกประหลาดอย่างยิ่ง
“หืม? เจ้าคือต้วนหลิงเทียน? ศิษย์ที่ถือหล่างพึ่งรับมาไม่นานมานี้? อืม…นับว่ามากพรสวรรค์ยิ่ง”
ครู่ต่อมาเสียงชราก็ดังขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้เสียงชราดังกล่าวก็ฟังดูแปลกใจอยู่บ้าง พร้อมๆกันนั้นเองป้ายศิษย์อัจฉริยะของต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อก็ถูกสายลมหอบหิ้วลอดบานประตูที่แง้มเปิดกลับมาถึงมืออีกครั้ง และยังมีป้ายสีดําสนิทที่ปรากฏแสงรัศมีสีแดงเรืองรองรอบตัวป้าย 2 ป้ายเพิ่มมาด้วย
ด้านหน้าของป้ายดังกล่าวสลักอักษร ‘คุกหมื่นพันธนาการ’ เอาไว้ พอพลิกไปดูด้านหลังก็มีชื่อต้วนหลิงเทียน กับฮ่วนเอ๋อสลักอยู่
“ว่าแต่ยาโถวถือหย่าชีกลับมาแล้วหรือ?”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อพลิกป้ายสีดําที่สลักคําคุกหมื่นพันธนาการกับชื่อของตัวเองเอาไว้ชมดู เสียงชราก็ดังขึ้นอีกรอบ
“ฉือหย่าชี?”
ต้วนหลิงเทียนนิ่งไปด้วยความงุนงง
