เพอเห็นการลงมือของหนานหลิวเฟิง ต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักได้ทันที ว่าหนานหลิวเฟิงคนนี้ ยังเทียบกับหลิวเจี้ยนที่ตายคามือเขาก่อนหน้านี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ
วูบ!
ต้วนหลิงเทียนใช้เคลื่อนมิติหายตัวไปปรากฏเหนือร่างหนานหลิวเฟิงในชั่วพริบตา และเพียงหนึ่งห้วงคิด ห้วงมิติรอบกายหนานหลิวเฟิงก็ปรากฏกรงลูกบาศก์ยากมองเห็นล้อมกักเอาไว้แล้ว
“หึ! เจ้าคิดว่าเท่านี้จะขังข้าได้หรือ?”
สัมผัสได้ถึงกรงมิติรอบกาย หนานหลิวเฟิงก็แสยะยิ้มออกมา จากนั้นก็ควบคุมสายฟ้าให้เปลี่ยนทิศทางไปยังต้วนหลิงเทียนทันที
ทว่าวินาทีต่อมา มันก็มีอันต้องตะลึง
เพราะมันพบว่าห่าอัสนีที่มันจู่โจมออกไปเต็มกำลัง แม้ยามตกกระทบกับผนังกรงมิติจะทำให้ห้วงอากาศสั่นสะเทือนราวกับกรงมิติจะพังทลายอยู่รอมร่อ
อนิจจาหลังจากห่าอัสนีกระหน่ำไปสักพัก มันก็ไม่มีทีท่าว่าจะพังทลายลงจริงๆ ราวกับทุกสิ่งอย่างเป็นแค่ภาพลวงตาเท่านั้น
“มันจบแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉยเมย จากนั้นก็ใช้ความลึกซึ้งผ่ามิติออกมาทันที!
ซัว! ซัว! ซัว! ซัว! ซัว! ซัว!
…
คมมีดมิติสีเทาพุ่งออกจากรอยแยกมิติทั้ง 9 คล้ายเพิกเฉยกรงมิติ จี้เข้าใส่หนานหลิวเฟิงเร็วไว!
และพร้อมกันนั้นเอง พลังมิติอันรุนแรงหนึ่งก็อุบัติขึ้นรอบตัวหนานหลิวเฟิง!
“ระเบิด!”
