“ด้วยพลังของเจ้าตอนนี้คิดจะผ่านการทดสอบได้รับสมญานามจากวิหารเฟิงฮ่าว มันเป็นเรื่องง่ายดายนัก…อย่างไรก็ตามการไปวิหารเฟิงฮ่าวนั้น เรื่องรับสมญานามเป็นเรื่องรอง ที่สำคัญที่สุดคือการหลอมสร้างร่างอวตารกฏของต้นไม้เทพสนหลิวให้แล้วเสร็จในเวลา 1 ปี…”
วารีเทพชำระโลกากล่าว
“เข้าใจแล้วพี่สาวสุ่ย”
ต้วนหลิงเทียนขานรับ
ขณะที่คุยกับวารีเทพชำระโลกาภายในร่างไปได้สักพัก ฮ่วนเอ๋อก็ตื่นจากสมาธิ จากนั้นต้วนหลิงเทียนก็ชักชวนฮ่วนเอ๋อไปหาจักรพรรดิอมตะทุ่งขจีฉือหล่าง ที่เป็นครูคนใหม่ของเขา
“ครู ข้าอยากไปวิหารเฟิงฮ่าว”
ต้วนหลิงเทียนมองกล่าวกับฉือหล่างอย่างตรงไปตรงมา
“หืม? เจ้าอยากได้สมญานามรึ?”
ฉือหล่างเอ่ยถาม
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า ถึงแม้เขาจะไม่ได้ตั้งเป้าไว้ที่การรับสมญานาม แต่ไปหลอมอวตารกฏต้ไม้เทพสนหลิวก็ตามที ทว่าเรื่องรู้พูดออกมาได้ง่ายๆหรือ?
แค่บอกว่าไปรับสมญานามก็จบ ไม่มีใครสงสัย
“อันที่จริงด้วยระดับพลังของเจ้าตอนนี้ การไปรับสมญานามก็เหมือนไปรังแกผู้อื่นเขา..อีกทั้งเป็นจอมราชันอมตะสมญานามไป อย่างดีก็มีหน้ามีตาในดินแดนยิบย่อยเท่านั้น สำหรับที่นี่ไม่ได้มีความหมายอันใดเลย…”
