เสียงของฉือหล่างดังไม่ทัจบคำดี เงาร่างบางหน้าตาหมดจด 2 ร่างก็เหินมาถึงเบื้องหน้าต้วนหลิงเทียนพอดี เป็นสตรีในชุดสีแดงสดรูปร่างกริยายมากเสน่ห์ กับสตรีที่แลดูอ่อนโยนสง่างามปานหยกประหนึ่งลูกคุณหนูจ๋า…
เป็นศิษย์พี่หญิง 3 หูเหมย กับศิษย์พี่หญิง 4 เวิ่นหว่านเอ๋อ
“ศิษย์น้องเล็ก ได้ยินอาจารย์บอกว่าเจ้าคิดไปเที่ยวเล่นที่วิหารเฟิงฮ่าวหรือ? พอดีศิษย์พี่หญิง 3 กับศิษย์พี่หญิง 4 ของเจ้าก็ไม่เคยไปรับตำแหน่งจอมราชันอมตะสมญานามเช่นกัน เช่นนั้นพวกเราจะไปเล่นกับเจ้าด้วย”
หูเหมยมองต้วนหลิงเทียนอย่างเล่นหูเล่นตา กล่าวออกด้วยน้ำเสียงสนุกสนาน
“ศิษย์น้องเล็ก ศิษย์น้องฮ่วนเอ๋อ”
เวิ่นหว่านเอ่อทักทายต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อก่อนใดอื่น
“มีศิษย์พี่หญิง 3 กับศิษย์พี่หญิง 4 ไปด้วย การเดินทางครั้งนี้ก็ไม่น่าเบื่อแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนหัวเราะเบาๆ
“น้องสาวฮ่วนเอ๋อ ด้วยพลังของเจ้า คิดจะรับสมญานามก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย…เจ้าก็เล่นเอาฉายาด้วยสิ”
หูเหมยกล่าวแนะนำฮ่วนเอ๋อด้วยรอยยิ้มสนุกสนาน
“อือ”
ฮ่วนเอ๋อกล่าวตอบเสียงเบา กับหูเหมยนั้นนางรู้สึกระแวงอยู่ตลอดเวลา
“วิหารเฟิงฮ่าวอยู่ห่างจากวังเทียนฉือเราไม่เบา…อย่างไรเสียมีข้าพาพวกเจ้าไป อย่างดีก็เสียเวลาแค่ 2 วันเท่านั้น”
