หานอวิ๋นจิ่นพ่นลมสบถเสียงเย็น “ประลองเป็นตาย่อมได้ แต่ข้าไม่มีเวลามานั่งรอเจ้าเป็นชาติ!”
พรสวรรค์ของต้วนหลิงเทียน กระทั่งตัวมันเองยังต้องอิจฉา
หากให้เวลาต้วนหลิงเทียนอีกแค่ไม่กี่ร้อยปี แม้แต่มันก็ไม่กล้าพูดอีกต่อไปว่าจะเอาชนะต้วนหลิงเทียนได้
แต่สำหรับตอนนี้ ในสายตามันต้วนหลิงเทียนก็ไม่ต่างอะไรไปจากมด!
“ถ้างั้น…อีก 1 ปีหลังจากนี้ใน ‘แดนสิ้นหวังเทียนฉือ’ เจ้ากับข้าพวกเรามาสู้กันให้ตายไปข้างเป็นไง?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามจบ มุมปากก็ยกยิ้มแสยะดูแคลนขึ้นมา
แดนสิ้นหวังเทียนฉือ เป็นบททดสอบหนึ่งของวังเทียนฉือ และภายในแดนสิ้นหวังเทียนฉือนั้นจะเปิดให้คนเข้าไปพร้อมกันแค่ 2 คนเท่านั้น ทั้ง 2 ต้องแข่งขันกันในนั้นเพื่อผ่านด่าน
แน่นอนว่าสามารถต่อสู้กันเอง หรือจะเข่นฆ่ากันด้านในก็ได้
เพราะผู้คนภายนอกไม่อาจล่วงรู้สิ่งที่เกิดขึ้นภายในแดนสิ้นหวังเทียนฉือ ทำได้แค่รอคอยอยู่ที่ทางออกแดนสิ้นหวังเทียนฉือเท่านั้น
ที่สำคัญภายในแดนสิ้นหวังเทียนฉือ ไม่อาจใช้พลังภายนอก
ไม้ต้องพูดถึงยันต์อมตะหรือโอสถต้องห้ามใดๆ กระทั่งอุปกรณ์อมตะประเภทศาสตราหรือชุดเกราะยังไม่อาจใช้ได้ แม้จะเอาเข้าไปได้แต่ก็ไม่อาจสำแดงอานุภาพอันใด
“แดนสิ้นหวังเทียนฉือ”
ได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียน ลูกตาหานอวิ๋นจิ่นก็หดแคบลงเร็วไว ด้วยไม่คิดว่าต้วนหลิงเทียนจะเลือกท้ามันเข้าไปเข่นฆ่ากันในนั้น
