มันไม่ได้มีมิตรภาพกับจักรพรรดิอมตะทุ่งขจีฉือหล่างสักเท่าไหร่ แต่กับจักรพรรดิอมตะฟ้าลี้ลับนับว่ามีไมตรีกันอยู่ไม่น้อย
ที่มันมาที่หน้าวันนี้ก็เพราะเห็นแก่หน้าจักรรพรดิอมตะฟ้าลี้ลับเท่านั้น ไม่งั้นมันคงไม่มา
“หึ!”
เมื่อเห็นจักรพรรดิอมตะสมญานามมาปรากฏตัวที่นี่ถึง 2 คนเพื่อหยุดมัน สีหน้าฉือหล่างก็กลายเป็นอัปลักษณ์ปั้นยากนัก
เพราะคำพูดเมื่อครู่ของกู้ฉางเจียง ถึงแม้มันคิดจะหยุดการประลองเป็นตายครั้งนี้ ก็ทำไม่ได้แล้ว
“บ้าเอ๊ย ไฉน 2 คนนั่นถึงมาที่นี่ตอนนี้ได้!?”
สีหน้าหงเฟยก็เปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์ปั้นยากเช่นกัน
“ไม่ต้องเดาข้าก็รู้ ไม่พ้นเป็นฝีมือสารเลวหานอวิ๋นจิ่นนั่น…เพราะเจ้านั่นคงรอให้ฝานฉีฆ่าศิษย์น้องเล็กไม่ไหวแล้ว”
หูเหมยกล่าวออกเสียงเคร่ง
“พี่หลิงเทียน”
ฮ่วนเอ๋อมองไปยังต้วนหลิงเทียนที่ใช้เคลื่อนมิติหลบการโจมตีของฝานฉีครั้งแล้วครั้งเล่าไม่วางตา
นางพบว่าจนถึงตอนนี้พี่หลิงเทียนของนางก็ยังไม่ได้ใช้พลังของเบญจธาตุออกมาเลย
อย่างไรก็ตาม นางก็เข้าใจเรื่องนี้ดี
เพราะพี่หลิงเทียนของนางไม่อาจเปิดเผยเรื่องการคงอยู่ของเทพเบญจธาตุออกมาได้ เพราหากเรื่องดังกล่าวถูกเปิดเผยออกมา ก็มีแต่นำพาหายนะดับสูญมาสู่ตัวเท่านั้น
“ต้วนหลิงเทียน เจ้าจะหนีได้อีกนานเท่าไหร่กัน!?”
