“ยันต์อมตะ? เจ้าคิดว่าสังเวียนอัจฉริยะ เป็นแค่เวทีศิลาโง่ๆลอยฟ้าหรือไร? อยู่ในสังเวียนเจ้ามิอาจใช้พลังภายนอกอะไรได้ทั้งสิ้น!!”
…
เหล่าศิษย์ของวังเทียนฉือตกตะลึงกับฉากที่สองตาแลเห็นไปพักใหญ่ พอดึงสติกลับมาอีกครั้ง สายตาที่พวกมันใช้มองต้วนหลิงเทียน ก็แตกต่างไปจากก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง!
ไม่มีใครในบรรดาพวกมัน ที่คิดว่าหลิวเจี้ยนจะเป็นฝ่ายตกตายคามือต้วนหลิงเทียนสักคน…
ศิษย์อัจฉริยะของช่วงอายุ 200-300 ปีคนนี้…พึ่งจะได้รับสถานะศิษย์อัจฉริยะมาสดๆร้อนๆด้วยซ้ำ!
อย่างไรก็ตาม พึ่งได้สถานะศิษย์อัจฉริยะมาครองไม่ทันไร พวกก็เข่นฆ่าหลิวเจี้ยนทิ้งหน้าตาเฉย!
เป็นไปได้สูงมาก ที่เรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ ยามแพร่ไปในวังเทียนฉือ จะสร้างความตกใจให้ผู้คนไม่น้อย…เพราะท้ายที่สุดแล้ว ถึงในประวัติศาสตร์ของวังเทียนฉือไม่ใช่ว่าจะไม่มีเรื่องราวทำนองนี้เกิดขึ้น แต่มันก็มีเกิดขึ้นน้อยมากๆ!
“นี่มัน…”
อาวุโสตำหนักลองกระบี่เองก็ตะลึง มันคิดว่าต้วนหลิงเทียนน่าจะตายเพราะหลิวเจี้ยนไปแล้วเหมือนคนอื่นๆ แต่ไม่คิดไม่ฝันจริงๆว่าอีกฝ่ายไม่เพียงแต่จะไม่ตายคามือหลิวเจี้ยน แต่ยังเป็นฝ่ายฆ่าหลิวเจี้ยนตายคามือแทนซะงั้น!
‘มันที่แท้ทำได้อย่างไรกันแน่?’
จังหวะนี้กระทั่งตัวอาวุโสตำหนักลองกระบี่เองก็อดสงสัยไปไม่ได้ และไม่เข้าใจจริงๆว่าต้วนหลิงเทียนไปทำอีท่าไหนถึงฆ่าคนอย่างหลิวเจี้ยนได้
