อายุต้วนหลิงเทียนนั้นอย่างน้อยๆก็ต้องอ่อนกว่าหลิวเจี้ยน 300 ปี
อย่างไรก็ตามต้วนหลิงเทียนกลับฆ่าศิษย์อัจฉริยะที่อายุมากกว่าตัวเองเป็นรอบได้!
ที่สำคัญ ตัดสินจากการที่หลิวเจี้ยนไม่มีแม้แต่เวลาจะเอ่ยคำยอมแพ้ออกมา ก็มากพอจะบ่งบอกให้รู้…ว่าความแข็งแกร่งของต้วนหลิงเทียน มันไม่ธรรมดาจริงๆ!
“ไม่จริง…ไฉนเป็นเช่นนี้ไปได้!?”
“ไม่! นี่ไม่ใช่เรื่องจริง! ฝัน…ข้าต้องฝันร้ายอยู่แน่ๆ!”
หวงลู่หนานที่ถูกต้วนหลิงเทียนเตะจนเด้งออกจากตำแหน่งศิษย์อัจฉริยะของวังเทียนฉือ เดิมทีมันคิดว่าศิษย์พี่ของมันต้องทวงแค้นและล้างอายให้มันด้วยการฆ่าต้วนหลิงเทียนได้แน่ๆ แต่มันไม่คิดไม่ฝันเลย…ว่าสุดท้ายแล้วศิษย์พี่หลิวเจี้ยนของมันไม่เพียงแต่ไม่อาจช่วยมันล้างอายได้สำเร็จ ยังถูกต้วนหลิงเทียนฆ่าตายเสียอย่างนั้น!
ผลลัพธ์ดังกล่าวทำให้ใจมันไม่อาจยอมรับความจริงได้ ยังรู้สึกเสมือนตัวเองกำลังติดอยู่ในฝัน…
อนิจจาสภาพแวดล้อมโดยรอบ ทั้งผู้คนทั้งหลาย ก็บ่งบอกให้มันล่วงรู้ถึงความจรงิงอันโหดร้าย ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน…
“บ้าไปแล้ว…ศิษย์น้องเล็ก…จะไม่ร้ายกาจเกินไปหน่อยหรือ!?”
หงเฟยแต่เดิมที่สีหน้าอัปลักษณ์ปั้นยากเพราะคิดว่าต้วนหลิงเทียนตกตายคามือหลิวเจี้ยนไปแล้ว พอเห็นว่าต้วนหลิงเทียนไม่เพียงไม่ตาย แต่ยังเป็นฝ่ายฆ่าหลิวเจี้ยนแทน หลังจากอื้ออึงคล้ายเด็กอ้วนเอ๋อไปพักหนึ่ง มันก็อดไม่ได้ที่จะโพล่งออกมาด้วยความประหลาดใจ
