กู้ฉางเจียงมีรูปลักษณ์เป็นชายวัยกลางคน รูปร่างสูงแลดูแข็งแรงมาในชุดคุมสีฟ้าหลวมๆ ใบหน้าเกลี้ยงเกลาปานหยกเสลา
และเมื่อมันกวาดตามองไปยังสังเวียนอัจฉริยะ สีหน้ามันก็เปลี่ยนเป็นอึมครึมทันที
หลิวเจี้ยนนั้น แม้จะไม่ใช่ศิษย์อัจฉริยะที่มีฝีมือสูงสุดของมัน
อย่างไรก็ตาม หลิวเจี้ยนเป็นคนช่างเจรจา ทำให้มันเองก็รู้สึกพอใจศิษย์คนนี้มาก พอมารู้ว่าศิษย์ที่ช่างเจรจาของตัว ถูกคนอื่นฆ่าตายไป โทสะอารมณ์ของมันก็อดพุ่งปรี๊ดขึ้นมาไม่ได้!
“ผู้ใดคือต้วนหลิงเทียน!?”
กู้ฉางเจียงที่หยุดลอยร่างค้างกลางหาว สองตากวาดมองไปยังผู้คนโดยรอบ และในที่สุดก็ไปตกลงบบนร่างต้วนหลิงเทียน
นั่นเพราะในบรรดาทุกคนที่อยู่ที่นี่ ต้วนหลิงเทียนแลดูสะดุดตากว่าใคร
ไม่เพียงแต่รูปลักษณ์จะโดดเด่น ท่วงท่าสภาวะยังไม่ธรรมดา รวมไปถึงมีฮ่วนเอ๋อที่ลอยร่างกุมมืออยู่ข้างกายนั่น ต่อให้ใบหน้าครึ่งล่างของนางจะมีผ้าปกปิด แต่ก็มากพอให้นางเป็นจุดสนใจของผู้คนแล้ว
“เจ้าเป็นคนฆ่าลูกศิษย์ของข้าเช่นนั้นหรือ!?”
กู้ฉางเจียงมองจ้องต้วนหลิงเทียนตาเขม็ง เอ่ยถามออกไปเสียงหนัก จากนั้นแรงกดดันพลังไร้สภาพขุมหนึ่งก็กำจายออกจากร่างมันไปกดทับต้วนหลิงเทียนทันที
“หากท่านกำลังพูดถึง หลิวเจี้ยน เมื่อครู่มันกับข้าประลองเป็นตายกันบนสังเวียนอัจฉริยะ ถึงแม้มันจะพ่ายแพ้ตายตก ก็พูดได้แค่พลังฝีมือของมันไม่สู้ผู้อื่นเท่านั้น”
