หาไม่แล้วหลิวเจี้ยนคงไม่มีอันดับศิษย์อัจฉริยะช่วงอายุ 600-700 ปีเหนือหงเฟย
กล่าวให้ชัด เพราะเขารู้ดีว่าหงเฟยไม่น่าจะเชื่อคำพูดเขาแน่ เช่นนั้นหลังจากกล่าวให้อีกฝ่ายวางใจในตอนแรกแล้ว หลังจากนั้นไม่ว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรมาเขาก็ทำเป็นไม่ได้ยินทั้งหมด
กระทั่งภายหลัง ยังจงใจปิดกั้นเสียงผ่านพลังของหงเฟยด้วย…
“ต้วนหลิงเทียน ข้าไม่คิดจะรังแกเจ้า…เชิญเจ้าป้อนกระบวนท่ามาก่อนเถอะ”
ถึงแม้จะไม่คิดว่าต้วนหลิงเทียนสามารถเป็นคู่ต่อสู้ของมันได้ แต่หลิวเจี้ยนก็โคจรพลังเซียนอมตะเตรียมพร้อมไว้อย่างดี คนทั้งคนถูกแสงพลังสีทองปกคลุมเอาไว้ เรียกว่าประหนึ่งมันกลับกลายเป็นมนุษย์ทองคำส่องแสงสีทองไปแล้วจริงๆ!
หากอยู่ไกลๆ มองไปยังคิดว่าเป็นรัศมีธรรมของพุทธองค์
ได้ยินวาจาดังกล่าวของหลิวเจี้ยน ต้วนหรี่ตาลงเบาๆ จากนั้นรอยยิ้มบางๆก็ปรากฏให้เห็นที่มุมปาก
ดูเหมือนหลิวเจี้ยนผู้นี้ จะไม่เห็นเขาเป็นตัวอะไรจริงๆ
วูบ!
สิ้นคำกล่าวของหลิวเจี้ยน ต้วนหลิงเทียนก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง คนอันตรธานหายไปจากจุดเดิมในบัดดล!
วู้มม!!
ปรากฏตัวอีกครั้ง ร่างต้วนหลิงเทียนก็ยืนอยู่เบื้องหน้าหลิวเจี้ยนแล้ว และเพียงหนึ่งคิด ห้วงมิติรอบกายหลิวเจี้ยนก็ถูกความลึกซึ้งกักกัน สร้างกรงมิติหนึ่งล้อมกักเอาไว้ทันที!
และการใช้ความลึกซึ้งกักกันครั้งนี้ของต้วนหลิงเทียน มันต่างจากตอนที่เขาใช้ความลึกซึ้งกักกันขังร่างหวงลู่หนานมากนัก