ตอนเล่นงานหวงลู่หนาน เขาใช้แค่ความลึกซึ้งกักกันหวงลู่หนานเอาไว้แค่คนเดียว
แต่การใช้ความลึกซึ้งกักกันกับหลิวเจี้ยน เขากลับขังร่างตัวเองไว้กับหลิวเจี้ยน และตอนนี้ร่างเขาก็เบื้องหน้าห่างกับหลิวเจี้ยนแค่ 10 หมี่เท่านั้น!
ที่สำคัญหลังใช้ความลึกซึ้งกักกันขังตัวเองกับหลิวเจี้ยนไว้แล้ว เขาก็ไม่รีบร้อนลงมืออะไร เพียงมองหลิวเจี้ยนที่ยืนเปล่งแสงสีทองเรืองรองห่างออกไป 10 หมี่ด้วยสายตาสงบ
“เอ่อ…เจ้าต้วนหลิงเทียนนั่นมันคิดจะทำอะไรของมันกันแน่?”
“มันคิดหยามหน้าศิษย์พี่หลิวเจี้ยนหรืออย่างไร ถึงใช้เคลื่อนมิติไปอยู่ใกล้ๆศิษย์พี่หลิวเจี้ยนเช่นนั้น?”
“ตอนนี้จากสำนึกเทวะ ข้าสัมผัสได้ว่าพื้นที่รอบตัวต้วนหลิงเทียนกับหลิวเจี้ยนเต็มไปด้วยความแปรปรวนของห้วงมิติ…ดูท่าเป็นต้วนหลิงเทียนใช้ความลึกซึ้งกักกันไม่ผิดแน่ แต่ที่ผิดปกติคือไฉนมันถึงใช้ขังตัวเองไว้กับหลิวเจี้ยนเล่า?”
“มันบ้าไปแล้วรึไง? ขังตัวเองไว้กับหลิวเจี้ยนเช่นนั้น ไยมิใช่รนหาที่ตาย?”
“หลิวเจี้ยนจะอย่างไรก็เป็นจอมราชันอมตะ 8 ชะตาที่เชี่ยวชาญกฏแห่งทอง จึงกล่าวได้ว่าเก่งในเรื่องการโจมตีเป็นที่สุด สำหรับต้วนหลิงเทียนนั่น ข้อได้เปรียบหนึ่งเดียวคือความสามารถในการเคลื่อนร่างฉับพลันดั่งใจนึก การส่งตัวมาใกล้ๆหลิวเจี้ยนแบบนี้ ยังต่างอะไรกับพาตัวเข้าจุดอับกัน?”
“มันคิดจะทำอะไรกันแน่?”
…
